...
  • Darıxmaq
  • Elnarə
  • Darıxsalar hiss edərik? Darıxsaq hiss edərlər? Sən... darıxsam hiss edərsən?
    Bəzən sizə də elə gəlir ki, kimsənin həsrətini çəkməliyik, kimsə üçün burnumuzun ucu göynəməlidir?
    Çox olur belə.
    Darıxmaq kimlərə məxsusdur?
    Qəlbi həqiqətən eşqlə dolu olanlara? Ya təkbaşına dünyalarla savaşan, həsrəti özünə qalxan edənlərə? Bəs onda darıxan bizlər?
    Dəyəcək kimsələrə sipər oldu həsrətimiz? Dəyəcək insan idimi həsrətimizi sipər edənlər?

    İlk darıxdığım biri idi, hətta deyərdim ki, darıxmağın nə olduğunu öyrədən biri təəssüf ki...
    Bilmirəm, düşüncəmdə darıxmaq həmişə boz hava kimi qalıb mənim. Evdən çıxmaq istəməyib saatlarla yatmaq istədiyim, hər şeyi sorğuladığım “mən” günü kimi çarəsizlik timsalıdır darıxmaq.

    -Darıxırsan?
    Söhbətin ondan getdiyini ikimiz də bilirdik. Bəlkə də birlikdə olan günlərdən söz açmaq istəyirdi. Bəlkə də sadəcə darıxdığını dilə gətirmək üçün məndən də eyni cavabı gözləyirdi.
    Hər zaman olduğu kimi, duyğularını yaşamaqda aciz, onları göstərməkdən qorxan mən, özümə belə yalan deyib suala dəxlisiz cavablar verməyə çalışdım. Bəli, cavablar... sanki yalan danışdığım hər halımdan bəlli deyilmiş kimi, bir də özümü yalanlarımla birlikdə qəbullandırmağa çalışırdım. O məni görmürdü, amma hiss edirdim,bilirdi ki, qaçıram suallardan. Mən isə daha çox şey demək istəyirdim, sanki qaçmaqla.

    Niyə mənə darıxmağı öyrətdiyini soruşmaq istəyirdim. Qovuşmağı dadmamışdıq bir çoxları kimi. Olmazdı ki, mənə darıxmağı da öyrətməzdi? Amma bu suallar, ona demək istədiyim çox şey kimi, darıxmağı bacarmaq duyğumla birlikdə qəlbimin ən dərinliklərində özlərinə çoxdan yaşamaq üçün həyat qurmuşdular.
    Kimin işığı onları aydınlığa çıxarar, bilmirəm. Əmin olduğum isə tək bir şey var: O, mən deyiləm.

    Bəli, illər əvvəl darıxmağı iliklərimə qədər hiss etdirən biri indi də qarşıma keçib o sualı vermiş, hətta “kimin darıxdığını görmək üçün gözlərini açmalısan” demişdi mənə.
    Bəs kim idi o darıxan? Axı darıxsalar hiss etməzdik? – belə cavab verərək, sanki sualı ona çevirməyin qüruru ilə bir anlıq dayandım. İçimdəki məyusluğu qəlbimdə hiss etmişdim, necə deyərlər. Yenə qorxmuşdum, çünki...güclü olduğumu, hər şeyin öhdəsindən tək gəldiyimi düşündüyüm, duyğularımı sakitləşdirdiyimi anlar gəldi gözümün önünə. Hamısında sadəcə qorxub susmuşdum. Ya da mənim həll etmə yöntəmim idi bu.
    Bu sualların içində itib batarkən, o sadəcə “boş ver” demişdi mənə.
    Nəyi boş verməli idim? Darıxmağı? Bu hissin artıq necə yad olduğunu? Ya sadəcə onu xatırladanın darıxmaq olduğunu?
    Bəlkə mən elə onu boş verməli idim? Birini necə boş verə bilərdim bəs? Onu görməzdən gəlim, ona kobud davranım? Yox, yox, o bunu nəzərdə tutmurdu.

    Burada belə onun sualını cavabsız qoyuram.
    Yox, yox, bu dəfə qorxu deyil səbəbkar.
    Boş verməyim idi susmağıma səbəb, aşikar.

    Nə mən darıxardım artıq, nə o hiss edərdi; nə o darıxardı, nə də mən hiss edərdim artıq.
    Elə bir mövzuyuq artıq bir-birimiz üçün. Kimilərinə sipər olacaq bundan sonra həsrətimiz. Neçə günlər keçəcək darıxmaqla.
  • yanvar 2025, Elnarə

  • 347
Avropalı görkəmli məsul katib.

Feyruz Muradov

Avropalı görkəmli məsul katib Xeybər İgidəliyev redaksiya ilə əməkdaşlığa başladığım vaxt məsul katib işləyirdi. Onunla redaksiyada az-az rastlaşırdım. O vaxtlar aramızda demək olar ki, heç......

Bir məqalənin izi ilə.

Feyruz Muradov

Ön söz : Uzun illər Şirvannın yerli mətbuatıda müxtəlif mövzuda yazılarla çıxış etmişəm. Mənim haqqımda bir yazı yazıla biləcəyi haqda heç vaxt düşünməmişəm. Amma uzun......

Mən bir payız yolçusuyam

Təranə Dəmir

Küləyim var,yağışım var, Enişim var,yoxuşum var, Hər açılan səhərlərin, Hər qaranlıq gecələrin Yanağında göz yaşım var. Baxışımda xatirələr, Kirpiyimdə qəm gül......

Pəncərədən uçan balıq (absurd hekayə)

Tural İsmayılov

Bir gün balıq akvariumdan çıxıb pəncərəyə qondu. Evdəki pişik təəccüblə soruşdu: — Sən nə edirsən? Balıq cavab verdi: — Uçmağı öyrənirəm. — Axı sən balıqsan!......

Doğma rayon

Şəhriyar Mürsəl

Mən məcburi köçkün ailəsində doğulsam belə, məcburi köçkün sayılmıram. Laçın ata-baba vətənimdir. Laçının təbiətinin vurğunu olsam belə, öz vətənim sayılmır. Uşaqlığım Ağcabədi rayonunda keçib. Bütün......

Məmmədəli kişi ilə dioloq

Şəhriyar Mürsəl

Məhəllədə qonşumuz Məmmədəli kişi mənə yaxınlaşdı, başladı yenə söhbətə: — Ayə, filankəsin oğlu, filankəsin qızı 50 bal yığdı, 500 bal yığdı. Bəhmənkəsin qızı ərə getdi,......

Patriarxal nədir? Azərbaycan cəmiyyətində varmı?

Şəhriyar Mürsəl

Patriarxal — kişilərin ailədə, cəmiyyətdə və idarəetmədə əsas söz sahibi olduğu sosial quruluşa deyilir. Azərbaycanda patriarxallıq dövlət idarəçiliyi səviyyəsində olmasa da, cəmiyyətin bir hissəsində və......

Arazın taleyi

Şəhriyar Mürsəl

Bu gün qonşumuz Məmmədəli kişi zəng edib dedi: — Bəs bizim uşaq 11-ci sinifdə oxuyur. Ona məsləhət ver. Nəsə, telefonu verdi oğlu Araza. Söhbətə başladım.......

Sevmədim dünyanın mən tərəfini

Təranə Dəmir

Heç kimə qaynamır qanım haçandı, Açılmır sabahım,danım haçandı, Neynirəm isinmir canım haçandı, Don vurub könlümün gün tərəfini. Baş əyib getmişəm qədərə,neynim, Vermişəm bir ömrü hədərə,neynim,......

Fəlsəfə işığında

Firuz Mustafa

Bir daha fəlsəfə haqqında... Təkcə hansısa elmi auditoriyada deyil, hətta sosial şəbəkələrdə də arabir bu cür suallarla rastlaşırıq: “Filosof kimdir?”......