- Qapı
- Elnarə
-
Yenə çöldə idim... Nə zaman isti bir yuvam olmuşdu, deyə düşünmədim deyil, təbii ki.
Kimə yox demişdim, qucaqlamaq istəyəndə?
Kim qulağımı çəkəndə üzümü çevirdim ki...
Buna görə qapıda idim, açarının məndə olduğunu düşündüyüm o qəlbin qapısında idim bu dəfə də.
Nəinki açar, mənim deyildi, əslində heç o qapıdan içəridə olmamışdım.
Həyatımın dönüm nöqtəsi olan il, illər və mən, sadəcə qapıda gözləmişəm.
Qəribəsi odur ki, hər cümləni içəri dəvət kimi başa düşüb, ev sahibi kimi hər dərdini üstümə götürmüşəm, onun qəlbinin, evim bilmişəm onu.
Məgər nə qədər yaralar sığdırmışam, nə acılara susdurmuşam varlığımı?
Kimin cavabını verməsi bəlli olmayan sevgim qədər suallar vardı geriyə qalan.
Hər cümləni dəvət qəbul edib, bütün yaradılışımı ona köləlik etməyə, ona sahib olmağa, adamağa çalışan mən, yoxsa mənim varlığımın fəsillər kimi keçici olmadığını bilsə də, səhərlər günəşə gülən, gecələr aya nəğmə oxuyan səmanın timsalında o qəddar qəlb idi günahkar?
Kimə görə qəddar? Mən qəddar deyiləm. O qəddar deyil.
Oxusaydı, sizə belə deyərdi: "Mən elə biri deyiləm əslində." Daxilimdə olan can ağrımın sızıltısı qədər əminəm buna.
O "elə biri deyiləm" deyəndə "Səni hər gün özünün belə səni tanımadığı bir hala gətirdim, amma bu səni istəmədiyimlə, deyildə qərarsızlığımla bağlıydı"-deyirdi sanki.
Bəli, sanki. Ona hiss etdiyi ən qırıntı duyğudan, nəfəsim qədər əmin olarkən artıq onu bilmirdim, tanımırdım mən. Əmin deyildim bir şeylərdən.
Bəlkə də bizdən, bəlkə sevgidən.
Elə bəlkə də sevilməkdən əmin deyildim. - 210
yanvar 2025, Elnarə
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
Zəl Cəlali Vəl İkram, Yoruldum . Görməkçün Cəlalını , Duruldum . Bir çeşmədən süzülüb, Xırmanlarda çözülüb, Yonqarlanıb, üzülüb, Yol aldım . Xətamla,günahımla......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
O gün Şəkiyə getdik, Yaxşı görək, daa dimə. Eşit,gör nə eşitdik, Yaxşı görək, daa dimə. Xan qayıdıf gəlitdi, Halımıza gülütdü. Bə diyirdoz ölütdü? Yaxşı görək,......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
Bu yerlərdə bir el var, Bilooz,diyim haindi. Burda şipşirin dil var, Cözoo yiyim haindi. Hayva böyun əyitdi, Sararalıtdı,dəyitdi. Ceem cööm cəlitdi? Toydan ciyim haindi. Giriş......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
Gəl açaq biz xoruza bir qafiyə , Quqquluqu. Hələ kimsə yazmayıb,sirr qafiyə Quqquluqu. Paylaşır öz səsini mələk gördükdə bu qərib, Dərk etməz insan oğlu dürr......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
Niyə kinli olduğun soruşdular dəvədən. Dəvə də,hirsli-hirsli tez çıxdı hövsələdən. Dedi: -mən bu həyatın acısını yaşadım, Duz dedilər daşıdım. Qənd dedilər daşıdım. Canla-başla getmişəm ağamın......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
Alar qucağına bizi bu dünya, Biz ona lap körpə yaşdan . Açıb vərəqlərik hər səhifəsini, Çalışıb əvvəldən,başdan . Aldadar dünyanın ləzzəti,duzu, İstərik çoxunu,bəs edər azı.......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
gizlədər hər sirrini. Saxlar əl çatmaz yerdə zinətini,dürrünü. Baxıb göyün üzünə, sinəsi qübar eylər. Pıçıldaşar ləpələr, həya eylər,ar eylər. ,......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
Biri vardı, biri yoxdu, olan səndin, olmayansa sənsiz günüm. Nə azıydı,nə çoxuydu, səndən qeyri gün yoxuydu başqasını düşünüm. Bir sən vardın, düşüncəmin sənsiz günü yox......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
Öz könül bağına baxsan azacıq, Görərsən ətirli çiçəkdi . Alıb ətrafını qönçə,tumurcuq, Açılan təzətər ləçəkdi . sız bir dünya dəyməz gözünə, Kimdi sığdırmayan onu özünə?......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
Görərsən gəzsən əgər dünyada bir danə Bakı. Xəzərin sahilində bərq vuran dürdanə Bakı. Xəzərdir badəsində meyxoş edən piyaləsi, Əyləşibdir taxtında bənzəyir sultanə Bakı. Canıının parçasıdır......