- "Vətən iman işığıdır" esse
- Əzizağa Elsevər
-
Vətən! Varlığımız, əbədiyyət ünvanımız.Gözümüzün işığı, qəlbimizin nuru. Bütün sevgilərin əzəli, beşiyi. Anaların öyüdü, nəsihəti. İgidlərin, ərənlərin hünər söykəyi, Şəhidlərin ölməzlik ruhu. Qəriblərin qürbət yanğısı, bayatısı, ağısı. Qəlbi dağları yerindən oynadan ahı, amanı.
Əzizim kətan yaxşı,
Geyməyə kətan yaxşı,
Qürbət yer cənnət olsa,
Yenə də vətən yaxşı.
Vətən! Yolları sərhəddə bitən.Həsrətlisinin həsrətində əriyib itən. Vüsal günündə dizin-dizin ayağına gətirib torpağını öpdürən, yanaqları yandıran göz yaşlarına məlhəm olub, sevincinin çiçəyini çırtladan. Bir durna qatarının kövrək düzümündə həzin bir nəğməyə dönüb göylərin yaddaşına yazılan, bədirlənmiş Ayın gümüşü nağılına baş qoyub ulduzlar kəhkəşanının diliylə danışan.
Vətən! Qobustanda qaya yaddaşım, Azıxda, Damcılıda, Gəmiqayada, Tağlarda ulu keçmişim, "Qız qalası"nda bakirəliyim, ismətim," İçəri şəhər"də içim, həsrətim, Bəzzdə, Əlincədə, Çənlibeldə dəyanətim, qürurum, Şuşada əyilməzliyim ( indi bu əyilməzliyi əydilər, Allah!), Gəncədə, Şəkidə, Bakıda, Şirvanda xan vüqarım, Gülüstanda büsatı pozulan Gülüstanım, Türkmənçayda sinəmi göynədən ağrılarım, acılarım, Arazda bulana-bulana axan nisgilim, "Möminə Xatun"da əzəmətim, qüdrətim, Gelatda darlxan, sıxılan Gəncə qapım, dünya muzeylərinə səpələnmiş əlvan naxışlı xalılarım, xalçalarım.
Vətən! Müdriklik dastanı "Kitabi Dədə Qorqud"um, Nizami qüdrətim, Füzuli kədərim, Hələbdə dərisi diri -diri soyulan əqidə şairi Nəsimim, yad ellərə qovulan gözü yaşlı Məhsətim, öz balasıyla bir məzara kömülən Vaqifim, "Bir gün olur, Vətən deyib ağlarsan"- deyən dost matəmli Vidadim, Zakirim, Ələsgərim, xan nəsilli Abasqulum, ölməz ruhlu Üzeyirim, Vurğunum, saya gəlməz daha kimlərim, kimlərim.
Vətən! Xan Arazım, dəli Kürüm, torpağına baş qoyub, oynaq ləpələrinin diliylə laylasını pıçıldayan mavi gözlü Xəzərim, göylərin qübbəsini sanki çiyinlərində saxlayan Şahdağım, Murovdağım, Burovarım, Kəpəzin qoynuna sığınan durna gözlü Göy gölüm...
Vətən ana qucağı kimi doğmadır. Vətəndən ayrı düşən, imandan ayrı düşər. Vətən imanlı olasınız, əzizlərim. Qizsmətinizə qəriblik yazılmasın. Qəriblik qürbət tozudur, qürbət pəncərəsindən boylanan dərddir. Qəribin özü qürbətdə olar, gözü Vətəndə. Qürbət yerdən Vətən olmaz! Qürbət görən Vətən qədirli olar. Ürəyini şam kimi yandırıb, bütün varlığını Vətən pərvanəsinə döndərib alışar, alışar. Bir şair qətiyyətinə, Sabir Almaz ruhuna qoşulub şeirləşər, sözləşər:
Gəzsəm də dünyanı, çıxsam da sona,
Nə Vətən taparam, nə də ki, ana.
Yenə də qayıdıb Azərbaycana
Daşına baş qoyub ölərəm dedim.
Əzizağa Elsevər
Bakı şəhəri. - 298
may 2018, Əzizağa E.
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
Zəl Cəlali Vəl İkram, Yoruldum . Görməkçün Cəlalını , Duruldum . Bir çeşmədən süzülüb, Xırmanlarda çözülüb, Yonqarlanıb, üzülüb, Yol aldım . Xətamla,günahımla......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
O gün Şəkiyə getdik, Yaxşı görək, daa dimə. Eşit,gör nə eşitdik, Yaxşı görək, daa dimə. Xan qayıdıf gəlitdi, Halımıza gülütdü. Bə diyirdoz ölütdü? Yaxşı görək,......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
Bu yerlərdə bir el var, Bilooz,diyim haindi. Burda şipşirin dil var, Cözoo yiyim haindi. Hayva böyun əyitdi, Sararalıtdı,dəyitdi. Ceem cööm cəlitdi? Toydan ciyim haindi. Giriş......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
Gəl açaq biz xoruza bir qafiyə , Quqquluqu. Hələ kimsə yazmayıb,sirr qafiyə Quqquluqu. Paylaşır öz səsini mələk gördükdə bu qərib, Dərk etməz insan oğlu dürr......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
Niyə kinli olduğun soruşdular dəvədən. Dəvə də,hirsli-hirsli tez çıxdı hövsələdən. Dedi: -mən bu həyatın acısını yaşadım, Duz dedilər daşıdım. Qənd dedilər daşıdım. Canla-başla getmişəm ağamın......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
Alar qucağına bizi bu dünya, Biz ona lap körpə yaşdan . Açıb vərəqlərik hər səhifəsini, Çalışıb əvvəldən,başdan . Aldadar dünyanın ləzzəti,duzu, İstərik çoxunu,bəs edər azı.......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
gizlədər hər sirrini. Saxlar əl çatmaz yerdə zinətini,dürrünü. Baxıb göyün üzünə, sinəsi qübar eylər. Pıçıldaşar ləpələr, həya eylər,ar eylər. ,......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
Biri vardı, biri yoxdu, olan səndin, olmayansa sənsiz günüm. Nə azıydı,nə çoxuydu, səndən qeyri gün yoxuydu başqasını düşünüm. Bir sən vardın, düşüncəmin sənsiz günü yox......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
Öz könül bağına baxsan azacıq, Görərsən ətirli çiçəkdi . Alıb ətrafını qönçə,tumurcuq, Açılan təzətər ləçəkdi . sız bir dünya dəyməz gözünə, Kimdi sığdırmayan onu özünə?......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
Görərsən gəzsən əgər dünyada bir danə Bakı. Xəzərin sahilində bərq vuran dürdanə Bakı. Xəzərdir badəsində meyxoş edən piyaləsi, Əyləşibdir taxtında bənzəyir sultanə Bakı. Canıının parçasıdır......