- Darıxıram... ancaq niyə?
- Şümşəd Hüseynova
-
Bu gün çox darıxdım... Çox gözlədim — bir səs, bir hənirti gözlədim... Gəlmədi...
Məsələ bilirsiniz nə idi? Elə biri yox idi. Mən sadəcə darıxırdım, ancaq heç kəsdən ötrü deyil. Sadəcə darıxırdım, axtarırdım... Amma kimi? Bu suala cavab yox idi.
Bəzən insan elə hiss edir ki, həyat davam edir, tək sən olduğun yerdə qalırsan. Hamı dövr edir, sən isə yerində addımlayırsan. Baş götürüb getmək istəyirsən, ancaq hara? Hər birimiz deyirik: “Çıxaq, gedək.”
Hara gedək? Kimə gedək? Getsək belə, bu hisslər ötüb keçəcəkmi? Əlimiz çatmadığı üçün elə zənn edirik ki, keçəcək, amma keçmir. Dünyanın o biri başında olsan belə, ürəyimiz bizimlə gəlir.
Əslinə qalsa, bütün məsələlər beynimizdə təzahür edir. Yəni istər burda, istərsə də başqa bir ölkədə olmaq — beynimizi dəyişdirmir, sadəcə mühitimizi dəyişdirir.
Mövzu o qədər dərindir ki, danışdıqca batıram. Yazdıqca boğulur, gördükcə qaçıram... Ancaq hara? Ümumiyyətlə, hara qaçırıq? Hamımız tələsirik, ancaq hara? Tələsə-tələsə ömrümüz keçir və budur — ölüm qapıdan boylanır.
Nə gördün bu dünyada?
Bir ömür xoşbəxt olmaq olmaz, ancaq bir ömür bədbəxt yaşamaq olar.
Mövzudan uzaqlaşdım, deyəsən... Nə deyirdim? Hə, bu gün çox darıxdım. Hələ də darıxıram. Gözüm telefondadır, ancaq kimi gözləyirəm — bilmirəm. Elə biri yoxdur ki, yazanda bu hisslər məhv ola. Yazana da bir-iki söz deyib yola salırsan.
Heç kəslə danışmaq istəmirəm, heç kəsə özünü izah etmək istəmirsən, lakin digər yandan da içini tökmək istəyirsən. Bilmirəm, bəlkə də anlaşılmaq istəyirsən. Bəlkə də səssizcə səni anlamaqlarını gözləyirsən.
Həmişə nadanlara rişxənd etmişəm, ancaq çox zaman onların paxıllığını çəkmişəm. Düşünmədən yaşanılan həyat — həyat deyil, düzdür. Lakin biz düşünüb nə etmişik? Bir ömür düşünənlər nə edib?
Yenə həminki söhbətdir. Cəlilin, Sabirin dövrü ilə fərqimiz nədir? Hə, bir az savadlaşmışıq, ancaq kütlənin çoxu cahildir. Baxın, ali təhsilli olmaqla düşünən insan olmaq fərqlidir. Hər kəs təhsil ala bilər, ancaq çox azı düşünər.
Gördüyüm odur ki, biz hələ də düşünmürük, biz hələ də hadisələri dərk edə bilmirik. Cəlil Məmmədquluzadə əsəri yazırdı, fəqət düşünməyi insanların öhdəsinə buraxırdı. İstəyirdi, özləri nəticə çıxartsınlar. Aradan bir əsr keçib, biz hələ də oxuyub anlaya bilmirik.
Hələ də qlobal problemlərimiz arasındadır. Nəyinki oxumaq — biz heç dinləyib də anlamırıq. Bəlkə də anlamaq istəmirik...
Bu düşüncələrə qərq olduqca insan aldığı nəfəsdən iyrənir. İnsanların hərəkətlərini düşündükcə onların yerinə vicdan əzabı çəkirəm, ancaq onlar həmin saatda yatırlar. Həyat daim özünə qurbanlar seçər. Bəlkə də mən də həmin qurbanlardan biriyəm.
Sonu ölüm olan həyatı o qədər də ciddiyə almayın. Hamımız bir gün öləcəyik və bizi tanıyan son insan öldükdən sonra heç kəs sizi xatırlamayacaq. Hətta o bəzəkli baş daşınızı dağıdıb üstündə evlər inşa edəcəklər. Necə ki, biz etmişik.
Həyat budur... Həyat bu qədərdir... - 240
noyabr 2025, Şümşəd H.
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
Əzizim dostun olsun, Dost ol ki, dostun olsun. Allah dostunu dost tut, Allah da dostun olsun. Əzizim düz ilməni, Yaxama düz ilməni. Yarın eşqi tükənməz......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
Sevinmişəm,qəmlənmişəm,küsmüşəm Girişində,çıxışında . Mən də,bir at oynadası biriydim, Enişində,yoxuşunda . Açdım güllü budaqlara gözümü, Bu torpaqdan aldım gücü,dözümü. Əzəl gündən tanımışam özümü, İlməsində,naxışında . Yol......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
Ağası dığadır,dığası ağa, Quduz tək haqqını qarpıb dünyanın. Dözəsi halımız yoxdu sınağa, . Torpağa sevgi var ilıq nəfəsdə, İllərdir əsrlər qulağı səsdə.......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
Pulun üz döndərib düzgün adamdan, Dolur əyrilərin cibinə,dünya. Xəcalət çəkirəm yerinə sənin, Girirəm torpağın dibinə,dünya. Tikan da əyrinin,gül də əyrinin, Danışan”bir qarış dil”də əyrinin. Qızıl......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
Qorxdum sevirəm deyib, bülbül kimi ötməyə. Sənə nəfəs verməyə, nəfəsim də yetməyə. Qorxdum bir kəlmə sözlə, alt-üst edəm dünyanı. Qarışdıram yuxunu, qarışdıram röyanı. Qorxdum gülər......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
Baharın müjdəçisi Qaranquşun nəğməsi, Xəbər verir güllərə . Günəş duyub baharı Əridir dağda qarı. Qovuşdurur sellərə . Al-əlvan geyir meşə, Pıçıldaşır......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
Üzlərə sevinc qonar, Hər yanda tonqal yanar, Uşaqlar bu tonqalın Üzərindən atlanar. . Qodu-qodu gəzərlər, Qol çırmayıb süzərlər. Qoğal dolu xönçanı, Süfrələrə düzərlər İlaxır......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
Təzə hamamlarda dəvələr dəllək, . Ruhum saplağından qopan çərpələng, Nə işi bəllidir,nə yolu,çəmi . Kəfildi ruziyə Haqq yetirsə də,......
Şümşəd Hüseynova
Son günlər televiziyadan bayağı musiqiçiləri yığışdırdılar, habelə verilişlər bağlandı. Bununla bərabər yeni hip-hop mahnı çıxdı. Bura kimi hamısı yaxşıdır. Hətta gec də olsa, bir şeylərin......
Tural İsmayılov
2126-cı ilin Nadiris şəhəri artıq bir yaşayış məskəni deyil, nəhəng bir prosessor idi. Şəhərin üzərində dalğalanan "Ağıllı Səma" qatı hər bir vətəndaşın ehtiyacını, qorxusunu və......