- Heç
- Şümşəd Hüseynova
-
Həyat heç vaxt ədalətli olmadı. Heç vaxt eyni yerdən baxmaq olmur həyata. Bəziləri həyata bir addım öndə başlayır, bizim kimiləri isə geridən, onların ardınca yaralar alaraq, cırpınaraq qalxır. Uzun müddət sonra belə hiss etmək çox yorucudur... Həyatın bu qədər tez axıb getdiyi bir zamanda mən özümlə zaman keçirə bilmirəm. Mən kiməm, onu bilmirəm. Bəzən dayanmaq istəyir insan, nəfəs almaq istəyir, ancaq olmur. Biz özümüz öz gələcəyimizi qurmalıyıq. Heç kəs — nə atamız, nə anamız, nə dostumuz — bizim yerimizə nəsə edəsi deyil. Bir şey də var ki, hər biri bir gün çıxıb gedir.
Bayaqdan bomboş uzanmışam. Əlimi qaldırmağa, su içməyə belə həvəsim yoxdur. Mən durduq yerə belə olmadım. Məni siz, insanlar, belə etdiniz. Sizlərdəki şəhvəti, alçaqlığı, paxıllığı, kini, nifrəti gördükcə mən də siz oldum, lakin mən bunu sizə yansıtmadım, mən bunu özümə qarşı istifadə etdim. Sizin düşünmədən dediyiniz sözləri sizə demək istərkən düşündüm. Sizin əksinizə mən sizi incitmək istəmədim. Mənə indiyə kimi deyilən ən ağır söz “Bu həyatda özünə ən çox zərər verən özünsən” olubdur. Çünki həqiqət yağırdı. Mən bu deyildim. Mən heç vaxt bu olmadım. Sizlərə özümü sevdirim deyərkən özümü unutdum, sizin çarşafınıza büründüm və budur, mən artıq bir heçəm...
Həyata ümid dolu baxan insanlara daim paxıllıq edirəm. Axı ümidlənəsi heç nə yoxdur. Sonu ölüm olan dünyanın nəyi ümid doludur? Nəyə sevinirsiniz? Nədir sizi güldürən? Mən koram bəlkə də, ya da siz özünüzü korluğa vurursunuz.
Əgər bu həyata gəlmək istəyimi məndən soruşsaydılar, cavabım “yox” olardı. Çünki sizin kimi insanlarla yaşamaq cəhənnəmin özüdür. Hər birinizin gözündən nifrət tökülür. Hər daim istehza ilə baxırsınız. Nəyinizə güvənirsiniz? Nədir sizi bir-birinizdən üstün edən? Pulunuz?
Mən yazar görmüşəm ki, yazarlıq adına ləkədir. Bir baxışı ilə insanı alçaldan yazar olmur. Özünü daha savadlı, daha ağıllı hesab edən yazar olmur. Olsa belə, onun əsərinin ədəbi dəyəri olmur.
Heç düşünmüsünüz niyə bu gündəyik? Kinin içindən çıxmırsınız. Hamınızdan o qədər iyrənirəm ki, özümə belə nifrət edirəm. Dindirsəm, hamınız cənnət istərsiniz, birinizin ağzı cənnətlik söz deməz. Sizin yaşadığınız ev cəhənnəm olarkən, cənnətə düşməyi gözləyirsinizsə, bağışlayın, amma axmaqsınız.
Yazılarım son zamanlarda qarışıqdır. Mənim kimiyəm... Hər abzas fərqli duyğuları əks etdirir. Fərqindəyəm, belə yazı olmaz. Sizin yaşadığınız kimi də həyat olmaz. Düşünürəm ki, sizin həyat tərzinizdən pis yazılar yazmıram.
Hər gecəni səhərə kimi ölüm arzulayaraq tamamlayıram. O dünya varsa, əgər, vay halıma ki, orda da sizlə bir olam. Cəhənnəmə düşəcəyim üçün hamınız orda olacaqsınız. Allahın yazıq bəndələriyik. Başqa heç nə... Torpağa qarışıb bir heç olacağıq. Yeyin bir-birinizin ətini. Elə yeyin ki, kəfənə bükülməlik abrınız qalmasın. - 291
oktyabr 2025, Şümşəd H.
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
Burda hər tərəfi qar örtüb gülüm, Yenə xəyallarım baş alıb göyə. Birgə seyr edəydik,istədi könlüm, Düşündüm sən qarı sevirsən deyə. Qartop oynayaydıq uşaqlar kimi, Ayaq......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
Ağlamaq istərəm sarılıb sənə, Hönkürüm,hıçqırım,didim könlümü. Sən də qollarını aç sarıl mənə, Ovut sənə həsrət yetim könlümü....
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
Başlar yaran bu dağın, Saldaşına . Deyilsə el dayağın, Təkbaşına . Çalış yıxılma atam, Yıxılsan yox əl tutan. Qoynunda ilan yatan, Qardaşına . Olsa da......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
Gələni tez yola salır. Zalımlara əl eyləyir, Yaxşıları ələ salır. Gah isladır yağışıyla, Gah dondurur qar-qışıyla. Yandırıb od baxışıyla, Hərəni bir hala......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
Bakının dərdi var,Bakı xəstədi, Tənha Qız Qalası boyu bəstədi. Xəzərdən ayrılıb uzaqda qalıb, Bir qoca nənə tək qucaqda qalıb. Bakıdan Bakının qoxusu gəlmir, Bakılı didərgin,yuxusu......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
Mənə sevgin yetər,daha nə dərdim. Sevməsən dünyadan nakam gedərdim. Sənlə payız ömrün gülünü dərdim, . Həmişə sən mənim yanımda oldun.......
زائـــور اوستاج
Yüz Doqquzuncu Yazı Müharibə Mövzusuna Fərqli Baxış Salam olsun çox dəyərli oxucum! Bu dəfə söhbətimizin mövzusu Azərbaycan ordusunun döyüş......
Tural İsmayılov
Mən səni ilk dəfə 2038-ci ilin noyabrında, yağışlı bir çərşənbə axşamı görmüşdüm. Amma yaddaş mühəndisləri deyirlər ki, 2038-ci ildə noyabr ayı cəmi üç gün çəkib,......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
Yanağın almadır,dodağın püstə, Badam gözlərinin giləsi göyəm. Uyuyub qalasan qollarım üstə, Sabah oyananda günaydın deyəm. Bir iynə yarpaqdır kipriyin,qaşın, Olmasın qəlbində sevgi təlaşın. Dəniztək gözlərin,dərya......
Tural İsmayılov
Bakının iyun istisi köhnə binanın daş divarlarına elə hopmuşdu ki, mənzil nəfəs almırdı. 74 yaşlı Tofiq müəllim pəncərənin önündə oturub eyvandakı solğun sardinyalarına baxırdı. Həyat......