- Heç
- Şümşəd Hüseynova
-
Həyat heç vaxt ədalətli olmadı. Heç vaxt eyni yerdən baxmaq olmur həyata. Bəziləri həyata bir addım öndə başlayır, bizim kimiləri isə geridən, onların ardınca yaralar alaraq, cırpınaraq qalxır. Uzun müddət sonra belə hiss etmək çox yorucudur... Həyatın bu qədər tez axıb getdiyi bir zamanda mən özümlə zaman keçirə bilmirəm. Mən kiməm, onu bilmirəm. Bəzən dayanmaq istəyir insan, nəfəs almaq istəyir, ancaq olmur. Biz özümüz öz gələcəyimizi qurmalıyıq. Heç kəs — nə atamız, nə anamız, nə dostumuz — bizim yerimizə nəsə edəsi deyil. Bir şey də var ki, hər biri bir gün çıxıb gedir.
Bayaqdan bomboş uzanmışam. Əlimi qaldırmağa, su içməyə belə həvəsim yoxdur. Mən durduq yerə belə olmadım. Məni siz, insanlar, belə etdiniz. Sizlərdəki şəhvəti, alçaqlığı, paxıllığı, kini, nifrəti gördükcə mən də siz oldum, lakin mən bunu sizə yansıtmadım, mən bunu özümə qarşı istifadə etdim. Sizin düşünmədən dediyiniz sözləri sizə demək istərkən düşündüm. Sizin əksinizə mən sizi incitmək istəmədim. Mənə indiyə kimi deyilən ən ağır söz “Bu həyatda özünə ən çox zərər verən özünsən” olubdur. Çünki həqiqət yağırdı. Mən bu deyildim. Mən heç vaxt bu olmadım. Sizlərə özümü sevdirim deyərkən özümü unutdum, sizin çarşafınıza büründüm və budur, mən artıq bir heçəm...
Həyata ümid dolu baxan insanlara daim paxıllıq edirəm. Axı ümidlənəsi heç nə yoxdur. Sonu ölüm olan dünyanın nəyi ümid doludur? Nəyə sevinirsiniz? Nədir sizi güldürən? Mən koram bəlkə də, ya da siz özünüzü korluğa vurursunuz.
Əgər bu həyata gəlmək istəyimi məndən soruşsaydılar, cavabım “yox” olardı. Çünki sizin kimi insanlarla yaşamaq cəhənnəmin özüdür. Hər birinizin gözündən nifrət tökülür. Hər daim istehza ilə baxırsınız. Nəyinizə güvənirsiniz? Nədir sizi bir-birinizdən üstün edən? Pulunuz?
Mən yazar görmüşəm ki, yazarlıq adına ləkədir. Bir baxışı ilə insanı alçaldan yazar olmur. Özünü daha savadlı, daha ağıllı hesab edən yazar olmur. Olsa belə, onun əsərinin ədəbi dəyəri olmur.
Heç düşünmüsünüz niyə bu gündəyik? Kinin içindən çıxmırsınız. Hamınızdan o qədər iyrənirəm ki, özümə belə nifrət edirəm. Dindirsəm, hamınız cənnət istərsiniz, birinizin ağzı cənnətlik söz deməz. Sizin yaşadığınız ev cəhənnəm olarkən, cənnətə düşməyi gözləyirsinizsə, bağışlayın, amma axmaqsınız.
Yazılarım son zamanlarda qarışıqdır. Mənim kimiyəm... Hər abzas fərqli duyğuları əks etdirir. Fərqindəyəm, belə yazı olmaz. Sizin yaşadığınız kimi də həyat olmaz. Düşünürəm ki, sizin həyat tərzinizdən pis yazılar yazmıram.
Hər gecəni səhərə kimi ölüm arzulayaraq tamamlayıram. O dünya varsa, əgər, vay halıma ki, orda da sizlə bir olam. Cəhənnəmə düşəcəyim üçün hamınız orda olacaqsınız. Allahın yazıq bəndələriyik. Başqa heç nə... Torpağa qarışıb bir heç olacağıq. Yeyin bir-birinizin ətini. Elə yeyin ki, kəfənə bükülməlik abrınız qalmasın. - 326
oktyabr 2025, Şümşəd H.
Roni Xamilyon
Dünyamda oldu Sevdirmədi Heç sənsiz Həyat mənə bağlıydı Etdi məni puç sənsiz Dərdlər Yadıma düşmür Deyil mənə vec sənsiz Sən məcbur eyləyirsən Gecələr Yenə......
Roni Xamilyon
Əllərinlə qazdın qəbrimi mənim Gülərək aldın əlimdən canı Günahkar mən özüm səbəbkarsa sən Yenə Aldandim çünki Neynim Bacarmadım Unutmağı Unutmagi Asand bilmə Özünlə......
Roni Xamilyon
Sevdim Dəli rüzgar kimi Dəyə bilmədim tellərinə Qismət olmadı sevib sevilmək Atdım ən dərinə Görsən Bəlkə Bir Yerdə Adımı Ya Şəklimi İntizarda Qoyma Məni Bir......
Roni Xamilyon
Sənə doluyam Sənə Doluyam Hisslərimlə Ya Boğulam Dənizində Ya ömr edim Hər izində Doluyam Bir Qədəh kimi Dəliyəm Gülündə Şeh kimi Yaylım axım......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
Məni bilmək istəsən, Bil, mən o mən deyiləm. Gülməyimə baxma sən, Könüldə şən deyiləm. Çəkdiyim acıları, Sevginlə ovuduram. Kövrəlib göz yaşımı, Damla-damla uduram. Məni bilmək......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
ruh kimi gəlib, İpək saçlarına sığal çəkirəm. Eşidib səsini şirin dilindən, Gah şəkər çəkirəm,gah bal çəkirəm. Duyunca həsrəti dəniz gözündə, Sanıram özümü sənin......
Şümşəd Hüseynova
Həyat vaxt ədalətli olmadı. vaxt eyni yerdən baxmaq olmur həyata. Bəziləri həyata bir addım öndə başlayır, bizim kimiləri isə geridən, onların ardınca yaralar......
Şümşəd Hüseynova
Getmək istərəm bir qış səhəri — Qoyub yurdu, eli, şəhəri. Qoy ağlasın hamı, Fəryadlar göyə çəkilsin. Qırx gün verin, Yağışlar yerdən çəkilsin. , Tanrım,......
Şümşəd Hüseynova
Gözlərim yollardan yığışmır bir an, hər tində, hər küncdə . Bayaq da birinə gözüm sataşdı Gözlərim sən sandı, aldandı yenə... Daha dözmür ürək, açılmır......
Şümşəd Hüseynova
Bir payız səhəri gözlərimi açdığım andan üşüyürdüm. Yerim isti idi, ancaq mən niyəsə buz kimi idim. Ağlamaq istədim, ancaq göz yaşlarım qəsdimə durdu. Sanki həyat......