- Səssiz Çağırış
- Şümşəd Hüseynova
-
Bir payız səhəri gözlərimi açdığım andan üşüyürdüm. Yerim isti idi, ancaq mən niyəsə buz kimi idim. Ağlamaq istədim, ancaq göz yaşlarım qəsdimə durdu. Sanki həyat çox asandmış kimi o da mənimlə davaya girdi. Təkliyi sevirəm, lakin həmin an kimisə axtardım... Gözüm, könlüm kimisə səslədi. Çox çağırdı, çox qışqırdı, heç kəs hay vermədi.
Əlimi telefona atdım. Heç kəs yazmamışdı. Heç kəs məni axtarmamışdı. Kiməsə yazmaq istədim, ancaq kimə? Kimə yazmalı idim? Kim mənim içimin buzunu əridə bilərdi? Kimə yazsam narahat edərdim. Elə bu fikirlərlə günü başa vurdum.
Artıq uzun müddətdir ki, insanların səslərini bağlamışam, ancaq mənim mərhəmət dolu ürəyim sözümə baxmırdı. Hər kəsə sevgi bəsləyir və heç kəsi pis niyyətli görmürdü. Çünki mənə görə hər pisliyin altında belə bir səbəb var. Məni yoran hiss bu idi. Mən insanları anlayırdım, ancaq özümü anlamırdım. Özüm səhv edəndə özümü sevmirdim. Ən çox özümü tənqid edirdim. Ən çox özümü qınayırdım. Heç kəs məni danlamayan zaman belə, mən içimdə özümü yıxıb sürüyürdüm. Ən çox özümü incitmişdim... Özüm də bilmədən ən çox özümü qınayırdım. Ətrafın səhvini bağışlasam belə, öz səhvlərimi bağışlamırdım. Hamıya sığal çəkən əllərim təkcə özümə tikanlar batırırdı. Hər kəsə gözəl sözlər deyən dilim təkcə özümə nifrət qusurdu.
Həyatda nə üçün varam? Bilmirəm. Mən varlığımın mənasını anlaya bilmirəm. Toz olub ərşə çəkilmək istəyərkən mənə "yaşa, nəfəs al" deyirlər. Nə mənası var axı?
Bu gün ətrafıma baxanda heç kəsi görmürəm. Heç kəsin yanına gedə bilmirəm. Heç kəsin sevgisi mənə bəs etmir. Nə ailə, nə yar, nə də dost... Bilirsiniz, insanlar həyatımızın sadəcə bir anında varlar. Sadəcə bir müddətlik daxil olub çıxırlar. Ən vacibi isə heç birinin verdiyi vədlər, andlar real deyil. İlk anda sizi atıb gedirlər və heç düşünmürlər. Artıq su içərmiş kimi and içən kəslərə inanmıram. İmanından ən çox əmin olduğum kəs belə andını pozdu bu həyatda.
Demək istədiyim odur ki, həyatımızın hər daim payız kimi yarpaq tökdüyü anlar olur. Saralır və budaqlarımızdan atırıq yarpaqları, ya da onlar özləri düşürlər. Ancaq bir gün, bəlkə bir gün, yenidən bahar gələr. Gec gələcək, tez gələcək bilmirəm. Lakin mütləq gələcək... - 229
sentyabr 2025, Şümşəd H.
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
Zəl Cəlali Vəl İkram, Yoruldum . Görməkçün Cəlalını , Duruldum . Bir çeşmədən süzülüb, Xırmanlarda çözülüb, Yonqarlanıb, üzülüb, Yol aldım . Xətamla,günahımla......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
O gün Şəkiyə getdik, Yaxşı görək, daa dimə. Eşit,gör nə eşitdik, Yaxşı görək, daa dimə. Xan qayıdıf gəlitdi, Halımıza gülütdü. Bə diyirdoz ölütdü? Yaxşı görək,......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
Bu yerlərdə bir el var, Bilooz,diyim haindi. Burda şipşirin dil var, Cözoo yiyim haindi. Hayva böyun əyitdi, Sararalıtdı,dəyitdi. Ceem cööm cəlitdi? Toydan ciyim haindi. Giriş......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
Gəl açaq biz xoruza bir qafiyə , Quqquluqu. Hələ kimsə yazmayıb,sirr qafiyə Quqquluqu. Paylaşır öz səsini mələk gördükdə bu qərib, Dərk etməz insan oğlu dürr......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
Niyə kinli olduğun soruşdular dəvədən. Dəvə də,hirsli-hirsli tez çıxdı hövsələdən. Dedi: -mən bu həyatın acısını yaşadım, Duz dedilər daşıdım. Qənd dedilər daşıdım. Canla-başla getmişəm ağamın......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
Alar qucağına bizi bu dünya, Biz ona lap körpə yaşdan . Açıb vərəqlərik hər səhifəsini, Çalışıb əvvəldən,başdan . Aldadar dünyanın ləzzəti,duzu, İstərik çoxunu,bəs edər azı.......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
gizlədər hər sirrini. Saxlar əl çatmaz yerdə zinətini,dürrünü. Baxıb göyün üzünə, sinəsi qübar eylər. Pıçıldaşar ləpələr, həya eylər,ar eylər. ,......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
Biri vardı, biri yoxdu, olan səndin, olmayansa sənsiz günüm. Nə azıydı,nə çoxuydu, səndən qeyri gün yoxuydu başqasını düşünüm. Bir sən vardın, düşüncəmin sənsiz günü yox......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
Öz könül bağına baxsan azacıq, Görərsən ətirli çiçəkdi . Alıb ətrafını qönçə,tumurcuq, Açılan təzətər ləçəkdi . sız bir dünya dəyməz gözünə, Kimdi sığdırmayan onu özünə?......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
Görərsən gəzsən əgər dünyada bir danə Bakı. Xəzərin sahilində bərq vuran dürdanə Bakı. Xəzərdir badəsində meyxoş edən piyaləsi, Əyləşibdir taxtında bənzəyir sultanə Bakı. Canıının parçasıdır......