- Səssiz Çağırış
- Şümşəd Hüseynova
-
Bir payız səhəri gözlərimi açdığım andan üşüyürdüm. Yerim isti idi, ancaq mən niyəsə buz kimi idim. Ağlamaq istədim, ancaq göz yaşlarım qəsdimə durdu. Sanki həyat çox asandmış kimi o da mənimlə davaya girdi. Təkliyi sevirəm, lakin həmin an kimisə axtardım... Gözüm, könlüm kimisə səslədi. Çox çağırdı, çox qışqırdı, heç kəs hay vermədi.
Əlimi telefona atdım. Heç kəs yazmamışdı. Heç kəs məni axtarmamışdı. Kiməsə yazmaq istədim, ancaq kimə? Kimə yazmalı idim? Kim mənim içimin buzunu əridə bilərdi? Kimə yazsam narahat edərdim. Elə bu fikirlərlə günü başa vurdum.
Artıq uzun müddətdir ki, insanların səslərini bağlamışam, ancaq mənim mərhəmət dolu ürəyim sözümə baxmırdı. Hər kəsə sevgi bəsləyir və heç kəsi pis niyyətli görmürdü. Çünki mənə görə hər pisliyin altında belə bir səbəb var. Məni yoran hiss bu idi. Mən insanları anlayırdım, ancaq özümü anlamırdım. Özüm səhv edəndə özümü sevmirdim. Ən çox özümü tənqid edirdim. Ən çox özümü qınayırdım. Heç kəs məni danlamayan zaman belə, mən içimdə özümü yıxıb sürüyürdüm. Ən çox özümü incitmişdim... Özüm də bilmədən ən çox özümü qınayırdım. Ətrafın səhvini bağışlasam belə, öz səhvlərimi bağışlamırdım. Hamıya sığal çəkən əllərim təkcə özümə tikanlar batırırdı. Hər kəsə gözəl sözlər deyən dilim təkcə özümə nifrət qusurdu.
Həyatda nə üçün varam? Bilmirəm. Mən varlığımın mənasını anlaya bilmirəm. Toz olub ərşə çəkilmək istəyərkən mənə "yaşa, nəfəs al" deyirlər. Nə mənası var axı?
Bu gün ətrafıma baxanda heç kəsi görmürəm. Heç kəsin yanına gedə bilmirəm. Heç kəsin sevgisi mənə bəs etmir. Nə ailə, nə yar, nə də dost... Bilirsiniz, insanlar həyatımızın sadəcə bir anında varlar. Sadəcə bir müddətlik daxil olub çıxırlar. Ən vacibi isə heç birinin verdiyi vədlər, andlar real deyil. İlk anda sizi atıb gedirlər və heç düşünmürlər. Artıq su içərmiş kimi and içən kəslərə inanmıram. İmanından ən çox əmin olduğum kəs belə andını pozdu bu həyatda.
Demək istədiyim odur ki, həyatımızın hər daim payız kimi yarpaq tökdüyü anlar olur. Saralır və budaqlarımızdan atırıq yarpaqları, ya da onlar özləri düşürlər. Ancaq bir gün, bəlkə bir gün, yenidən bahar gələr. Gec gələcək, tez gələcək bilmirəm. Lakin mütləq gələcək... - 248
sentyabr 2025, Şümşəd H.
Roni Xamilyon
Dünyamda oldu Sevdirmədi Heç sənsiz Həyat mənə bağlıydı Etdi məni puç sənsiz Dərdlər Yadıma düşmür Deyil mənə vec sənsiz Sən məcbur eyləyirsən Gecələr Yenə......
Roni Xamilyon
Əllərinlə qazdın qəbrimi mənim Gülərək aldın əlimdən canı Günahkar mən özüm səbəbkarsa sən Yenə Aldandim çünki Neynim Bacarmadım Unutmağı Unutmagi Asand bilmə Özünlə......
Roni Xamilyon
Sevdim Dəli rüzgar kimi Dəyə bilmədim tellərinə Qismət olmadı sevib sevilmək Atdım ən dərinə Görsən Bəlkə Bir Yerdə Adımı Ya Şəklimi İntizarda Qoyma Məni Bir......
Roni Xamilyon
Sənə doluyam Sənə Doluyam Hisslərimlə Ya Boğulam Dənizində Ya ömr edim Hər izində Doluyam Bir Qədəh kimi Dəliyəm Gülündə Şeh kimi Yaylım axım......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
Məni bilmək istəsən, Bil, mən o mən deyiləm. Gülməyimə baxma sən, Könüldə şən deyiləm. Çəkdiyim acıları, Sevginlə ovuduram. Kövrəlib göz yaşımı, Damla-damla uduram. Məni bilmək......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
ruh kimi gəlib, İpək saçlarına sığal çəkirəm. Eşidib səsini şirin dilindən, Gah şəkər çəkirəm,gah bal çəkirəm. Duyunca həsrəti dəniz gözündə, Sanıram özümü sənin......
Şümşəd Hüseynova
Həyat vaxt ədalətli olmadı. vaxt eyni yerdən baxmaq olmur həyata. Bəziləri həyata bir addım öndə başlayır, bizim kimiləri isə geridən, onların ardınca yaralar......
Şümşəd Hüseynova
Getmək istərəm bir qış səhəri — Qoyub yurdu, eli, şəhəri. Qoy ağlasın hamı, Fəryadlar göyə çəkilsin. Qırx gün verin, Yağışlar yerdən çəkilsin. , Tanrım,......
Şümşəd Hüseynova
Gözlərim yollardan yığışmır bir an, hər tində, hər küncdə . Bayaq da birinə gözüm sataşdı Gözlərim sən sandı, aldandı yenə... Daha dözmür ürək, açılmır......
Şümşəd Hüseynova
Bir payız səhəri gözlərimi açdığım andan üşüyürdüm. Yerim isti idi, ancaq mən niyəsə buz kimi idim. Ağlamaq istədim, ancaq göz yaşlarım qəsdimə durdu. Sanki həyat......