- Səssiz Çağırış
- Şümşəd Hüseynova
-
Bir payız səhəri gözlərimi açdığım andan üşüyürdüm. Yerim isti idi, ancaq mən niyəsə buz kimi idim. Ağlamaq istədim, ancaq göz yaşlarım qəsdimə durdu. Sanki həyat çox asandmış kimi o da mənimlə davaya girdi. Təkliyi sevirəm, lakin həmin an kimisə axtardım... Gözüm, könlüm kimisə səslədi. Çox çağırdı, çox qışqırdı, heç kəs hay vermədi.
Əlimi telefona atdım. Heç kəs yazmamışdı. Heç kəs məni axtarmamışdı. Kiməsə yazmaq istədim, ancaq kimə? Kimə yazmalı idim? Kim mənim içimin buzunu əridə bilərdi? Kimə yazsam narahat edərdim. Elə bu fikirlərlə günü başa vurdum.
Artıq uzun müddətdir ki, insanların səslərini bağlamışam, ancaq mənim mərhəmət dolu ürəyim sözümə baxmırdı. Hər kəsə sevgi bəsləyir və heç kəsi pis niyyətli görmürdü. Çünki mənə görə hər pisliyin altında belə bir səbəb var. Məni yoran hiss bu idi. Mən insanları anlayırdım, ancaq özümü anlamırdım. Özüm səhv edəndə özümü sevmirdim. Ən çox özümü tənqid edirdim. Ən çox özümü qınayırdım. Heç kəs məni danlamayan zaman belə, mən içimdə özümü yıxıb sürüyürdüm. Ən çox özümü incitmişdim... Özüm də bilmədən ən çox özümü qınayırdım. Ətrafın səhvini bağışlasam belə, öz səhvlərimi bağışlamırdım. Hamıya sığal çəkən əllərim təkcə özümə tikanlar batırırdı. Hər kəsə gözəl sözlər deyən dilim təkcə özümə nifrət qusurdu.
Həyatda nə üçün varam? Bilmirəm. Mən varlığımın mənasını anlaya bilmirəm. Toz olub ərşə çəkilmək istəyərkən mənə "yaşa, nəfəs al" deyirlər. Nə mənası var axı?
Bu gün ətrafıma baxanda heç kəsi görmürəm. Heç kəsin yanına gedə bilmirəm. Heç kəsin sevgisi mənə bəs etmir. Nə ailə, nə yar, nə də dost... Bilirsiniz, insanlar həyatımızın sadəcə bir anında varlar. Sadəcə bir müddətlik daxil olub çıxırlar. Ən vacibi isə heç birinin verdiyi vədlər, andlar real deyil. İlk anda sizi atıb gedirlər və heç düşünmürlər. Artıq su içərmiş kimi and içən kəslərə inanmıram. İmanından ən çox əmin olduğum kəs belə andını pozdu bu həyatda.
Demək istədiyim odur ki, həyatımızın hər daim payız kimi yarpaq tökdüyü anlar olur. Saralır və budaqlarımızdan atırıq yarpaqları, ya da onlar özləri düşürlər. Ancaq bir gün, bəlkə bir gün, yenidən bahar gələr. Gec gələcək, tez gələcək bilmirəm. Lakin mütləq gələcək... - 179
sentyabr 2025, Şümşəd H.
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
Dərddi dərdə calanan, hey üst-üstə qalanan. Baxma ki ortalıqda iztirabdı dolanan, . Dözmərəm göz yaşına, qəm dolu baxışına. Qəlbimdəsən getsəm də, dünyanın o......
Tural İsmayılov
Gecənin sükutu mürəkkəb qurumamış vərəqlərimin üzərinə ağır bir duman kimi çökürdü. Pəncərənin önündə dayanıb, uzaqda, qaranlığın içində batan şəhərin işıqlarına baxırdım. Masamın üzərində on birinci......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
Göydə ay,ulduzlar yerdə sən və mən, Bir onlar oyaqdır, bir də, sən və mən. Qapılıb gecələr xoş xəyallara, Onlar bizə baxar, biz də onlara. Qalardı......
Tural İsmayılov
Atam deyirdi ki, dünyanı görmək üçün göz lazımdır, mən isə indi buna şübhə edirəm. O kitabı – vərəqləri künclərindən didilmiş, cildi günəşdən solmuş o qəribə......
زائـــور اوستاج
Zenitdəki Zenitçi (oçerk) Azərbaycan xalqının qəhrəmanlıq salnaməsi yüz illər boyu Vətən uğrunda canından keçən igid oğulların adı ilə zəngin olmuşdur. Bu qəhrəmanlar yalnız bir ailənin......
زائـــور اوستاج
Röportaj Editör Girişi Dr.profesor Zakir Kaya, Türkiye merkezli araştırmacı gazeteci, yazar olarak medya, yayıncılık ve edebiyat......
زائـــور اوستاج
Müsahibə Mətni Müasir mediada sürət, görünürlük və rəqəmsal intensivlik artdıqca, məzmun istehsalının keyfiyyəti və......
زائـــور اوستاج
Mən “Sizin yanınızda oturmaq istəyirəm” … (Qəndab – Ara-sor məni) Hər gün oyananda səhər mehində, Sübhün şəfəqində, danındayam mən. Telinin cığasın pozan küləyəm, Hər zaman......
زائـــور اوستاج
Aşiq Gecələr (Qəndab – Aşiq gecələr) O zülmət gecənə şam olum, gülüm, O gül cəmalına aşiq gecələr! “İşıldaquş”ların işığı vecsiz, Əriyən mumlara aşiq gecələr! Pərvanə......
زائـــور اوستاج
Abşeron-Xızı Regional Təhsil İdarəsi müdiri hörmətli Ilhamə xanım Abdullayevanın dəstəyi ilə Xırdalan şəhər 8 nömrəli tam orta ümumtəhsil......