- Yağış Qadın
- Şümşəd Hüseynova
-
İnsanlar gedər, xatirələri qalar. Bir insanın səsini, qoxusunu, hətta üzünü belə unuda bilərsiniz, fəqət heç zaman sözlərini, tutmadığı vədlərini unuda bilməzsiniz. Qələmimdə sevgi daim müqəddəs olub. Daim zirvədə, təmiz və saf qalıb. Bizlərə göstərilməyən həmin sevgi bizlərə “sevgi sağaldır” deyə qələmə verilib. Mənə görə sevgi hər daim sağaltmaz. Sevgi bəzən yaraladığı yerdən güllər açdırar. Belə olmasaydı, “Leyli və Məcnun” bu qədər tanınmazdı.
BÖLÜM I
O, qadın olaraq dünyaya gəlmişdi və bu ona ilk gündən Tanrı tərəfindən bəxş edilən bədbəxtlik idi. Ən azından bunu belə qəbullanmışdı. Doğulduğu ilk andan etibarən “evlənməli” olduğu deyilirdi. Bu söz onu bəzən sevindirsə də, çox zaman qorxudurdu. Sevməsə idi nə olacaqdı? Bir şeyi unudurdu... sevmək hüququ belə əlindən alınmışdı.
Bir yaz səhəri “ərə verdilər”. Bir payız gecəsi çöllərə düşən qadını. Ulduz tək parlayan qönçənin ləçəklərinə yağış suyu doldu və ləçəkləri düşməyə başladı. İlk zərbəni isə heç sevmədiyi insana verilməklə aldı. Geri dönüşü yox idi, çünki “ata evindən gəlinliklə çıxan qadın həmin evə yalnız kəfən ilə dönə bilərdi.”
Özünü tanımadan ailə qurdu və zəif çiyinlərinə bir yük daha yükləndi. Yükləndi... yükləndi...
Bir gecə özünü çölə atdı... həm də bütün qorxularına rəğmən. Evdən çıxan zaman payız yağışı amansızca yağırdı. Yağışın hər damcısı torpağa dəydikcə tap-tap çıxan səslər insana həm vahimə, həm də həzz verirdi. Başını yuxarı qaldırdı. Göy üzündə tək bir ulduz belə yox idi. Sanki bu gecənin ulduzu o idi. Axırıncı dəfə nə zaman belə hiss etmişdi? Bilmirdi... düşünməyə çalışdı, ancaq yadına düşmədi. Bəlkə yaşamışdı, bəlkə də bu hisslər ona təmiz yad idi. Başını yenidən yuxarı qaldırdı və bu zaman yağışın şirin suyu ilə duzlu və ağrılı göz yaşı bir-birinə qovuşdu. İllərdir buna möhtac kimi... Qəribə hisslər idi... çox dərdi var idi, fəqət o quş kimi idi. Sanki bu gecə bütün dünya onun seyrəngahına çıxmışdı.
Cibində sadəcə əlli manatı var idi. Qaçmaq üçün yığmamışdı bu pulları, sadəcə insan ağlı... lazım olar deyə yığmışdı. Əvvəllər ailəsi qarşıladığı ehtiyaclarını indi yoldaşı qarşılayırdı bir uşaq kimi. Bədəni yağışın suları ilə islanmış və üşüyürdü, fəqət bu hiss belə ona gözəl təsir edirdi.
Bir müddət qaranlıq yollarda yeridi, sonra bir skamyada oturdu. Paltarı su olsa belə... Yoldaşı daim onu sevmiş və qayğı verməyə çalışmışdı, ancaq o bir insan idi. Sevmədiyi bir insana toxunur və buna görə hər gün özünə lənət oxuyurdu. Kim bilir, bəlkə də öz lənətləri özünü tuturdu.
Ardı var... - 299
iyun 2025, Şümşəd H.
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
Oğul evləndirib,gəlin gətirər, Gecələr röyada . Oyanar,dərindən bir köks ötürər, Bu zalım dünyada . Oğlunun itkisi bağrını yaxar, Gözünün yaşları qəlbinə axar. Bir......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
O gecə qaranlıq çökmüşdü yerə, Tarix milyon kərə təkrarlanırdı! Bulud yaşmağını örtdü göylərə Ulduz utanırdı,ay utanırdı. Körpələr üstünə tank yeriyirdi, Qanlı gölməçələr addımbaşıydı. O soyuq......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
Əzizinəm can yarı, Ürək para,can yarı. Can çıxdı yar yolunda, Yenə istər can yarı. 🥀🥀🥀 Mən aşiqəm gül yaza, Bülbül gülə,gül yaza. Tanrı verdiyi ömrə,......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
Korktuk,hakk sesimizi Yuttuk,Estağfurullah. Yunusdan Kasumlara Ötdük,Estağfurullah. Her yan Kasumtek molla, Aff olmayız bu halla. Kafamızı bir yolla, Katdıq,Estağfurullah. Çiçekler gibi solduk, Geçen günlere daldık. Biz......
Ayşə Məcid
Biri vardı, biri yoxdu.Keçmişdə yoxdu, müasirdə çoxdu.Desək söz bitməz, cümlə bitməz, tənbəllər bir şey etməz.Tənbələ söz yetməz.Keçmişdə tənbəl çətinliklə tapardın.İndi isə hara baxsan tənbəldi.Bütün işlər......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
Bu dünya yaranandan ayrıdır iki sahil. Onlar ayrı yaşarlar. Xəyalən buluşarlar, xəyalən qovuşarlar. Ancaq aralarında, bir dərya eşq daşırlar. Ayrı-ayrı ünvanda, qışda,qarda,boranda, ayrı bir ölkələrdə,......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
Bircə sən anlarsan ı, Elə bil quyuya çəkilir içim. Yerindən oynayan uca dağ kimi, Param parça olub sökülür içim. Bu günüm tarimar,dünənim talan, Başımı qatdığım......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
Təzələnir il bu axşam, Xəyallara dalır adam. Coşub daşır min arzu-kam, Gülümsəyir eşq könüldə Yeni İldə. Yeni ildə. Arzum budur dərd olmasın, Şərə düşən mərd......
Şümşəd Hüseynova
Getmək istərəm bir qış səhəri — Qoyub yurdu, eli, şəhəri. Qoy ağlasın hamı, Fəryadlar göylərə çəkilsin. Qırx gün verin, Yağışlar yerdən çəkilsin. , Tanrım,......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
Gələk bu dünyaya yenidən bir də, Yenə də,əhd-peyman bağlayaq, gedək. Bir cüt bulud olaq səmada bəyaz, Nakam sevgilərə ağlayaq, gedək. Ağlayaq son dəfə,yox olsun kədər,......