- Счастье, закованное в камни.
- Meyxoş Abdullah
-
- Дедушка, где мы?
- Мы на аллее шехидов, сынок.
- А чьи это фотографии?
- Это наши смелые сыновья, отдавшие свою жизнь во имя Родины, земли.
- Дедушка, а что значит "во имя?"
- Это значит,что они отдали свою жизнь ради Родины, ради тебя,ради меня.
- Почему ради нас?
- Чтобы мы жили спокойно,чтобы ты рос спокойно,чтобы хорошо учился в школе. Чтобы ты был счастлив.
- Я и так счастлив, дедушка?
- Конечно счастлив.
- А что такое счастье?
- Смотри, утром тебя мама будит, ты здороваешься с отцом, тебя целует бабушка. Мы сидим у себя в теплом доме, завтракаем, а вечерами мы все вместе сладко беседуем - попытался обьяснить дедушка.
- Это и есть счастье?
- Конечно. Когда все близкие люди вместе, когда никто не болеет, все живы здоровы. Это и есть счастье.
- А у этих людей, которые здесь похоронены, нет родных и близких?- спросил внк, головой указывая на фотографии, закованные в мрамор. Дед глубоко вздохнул и сказал:
- У многих из них есть такие же дети, как и ты. Есть такие, у которых есть даже внуки.
- Значит, их дети и внуки не счастливы?
- Почему же? Они тоже счастливы. О них заботится государство, опекает их. - Но они же не здороваются со своими родителями, не гуляют со своими дедушками.
- Сынок, они дети шехидов. С тобой здороваются только твои родители, а с ними все здороваются. Их любят все. Видишь ,какие они счастливые?!
Внук опустил голову и промолчал.
- Ты что замолчал, сынок? Разве я не прав?
Внук повернулся и еще раз оглядел фотографии, закованные в мраморные плиты и сказал:
- Дедушка, хоть бы и твоя фотография была среди их фотографий. Тогда и я был бы счастлив так же, как их дети...
- 105
iyul 2019, Meyxoş A.
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
Zəl Cəlali Vəl İkram, Yoruldum . Görməkçün Cəlalını , Duruldum . Bir çeşmədən süzülüb, Xırmanlarda çözülüb, Yonqarlanıb, üzülüb, Yol aldım . Xətamla,günahımla......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
O gün Şəkiyə getdik, Yaxşı görək, daa dimə. Eşit,gör nə eşitdik, Yaxşı görək, daa dimə. Xan qayıdıf gəlitdi, Halımıza gülütdü. Bə diyirdoz ölütdü? Yaxşı görək,......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
Bu yerlərdə bir el var, Bilooz,diyim haindi. Burda şipşirin dil var, Cözoo yiyim haindi. Hayva böyun əyitdi, Sararalıtdı,dəyitdi. Ceem cööm cəlitdi? Toydan ciyim haindi. Giriş......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
Gəl açaq biz xoruza bir qafiyə , Quqquluqu. Hələ kimsə yazmayıb,sirr qafiyə Quqquluqu. Paylaşır öz səsini mələk gördükdə bu qərib, Dərk etməz insan oğlu dürr......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
Niyə kinli olduğun soruşdular dəvədən. Dəvə də,hirsli-hirsli tez çıxdı hövsələdən. Dedi: -mən bu həyatın acısını yaşadım, Duz dedilər daşıdım. Qənd dedilər daşıdım. Canla-başla getmişəm ağamın......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
Alar qucağına bizi bu dünya, Biz ona lap körpə yaşdan . Açıb vərəqlərik hər səhifəsini, Çalışıb əvvəldən,başdan . Aldadar dünyanın ləzzəti,duzu, İstərik çoxunu,bəs edər azı.......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
gizlədər hər sirrini. Saxlar əl çatmaz yerdə zinətini,dürrünü. Baxıb göyün üzünə, sinəsi qübar eylər. Pıçıldaşar ləpələr, həya eylər,ar eylər. ,......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
Biri vardı, biri yoxdu, olan səndin, olmayansa sənsiz günüm. Nə azıydı,nə çoxuydu, səndən qeyri gün yoxuydu başqasını düşünüm. Bir sən vardın, düşüncəmin sənsiz günü yox......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
Öz könül bağına baxsan azacıq, Görərsən ətirli çiçəkdi . Alıb ətrafını qönçə,tumurcuq, Açılan təzətər ləçəkdi . sız bir dünya dəyməz gözünə, Kimdi sığdırmayan onu özünə?......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
Görərsən gəzsən əgər dünyada bir danə Bakı. Xəzərin sahilində bərq vuran dürdanə Bakı. Xəzərdir badəsində meyxoş edən piyaləsi, Əyləşibdir taxtında bənzəyir sultanə Bakı. Canıının parçasıdır......