- dəli qulam
- Nurəddin ƏDİLOĞLU
-
Nurəddin ƏDİLOĞLU
Dəli Qulam. (hekayə)
İdeya müəllifi, böyük qardaş əvəzi, dostum professor Həsən
Sadıqova minnətdarlıq hissi ilə
...Aclıq idi. Amma adamların içindəki sabaha ümid hissini böyük qələbə sevinci ölməyə qoymurdu. Kişili-qadınlı kənd adamları faşizmi öz beşiyində boğmaq üçün hər şeylərindən keçmişdilər. Hələ mayın yeedisi çıxmamış Dəli Qulam qamış atını çapa-çapa evbəev gəzib deyirdi: “Gözünüz aydın olsun, ay camaat!.. Hitler kopolunun anasını öz yurdunda ağlar qoyduq...” .
Ot-ələf yeməkdən hoqqırı çıxmış kəndistan adamları cəbhədən çox-çox uzaqda olsalar da, elə bil müharibənin əvvəlindən axırınadək faşistlərin həbs düşərgələrində qalmışdılar.
Kəndin yuxarıbaşı, “Lüt” deyilən yeri həmişə gur olardı. Buradan qəbristanlığa da, anbara da gedən yollar görünürdü. Hər gün acından ölənləri Sükut yolu ilə aparıb torpağa tapşırırdılar. Acından ölmək istəməyənlər özlərində son güclərini toplayıb dörd gözlə kolxozun anbarına sarı – Umud yoluna baxırdılar. Anbar da düz dörd il idi ki, taxıl yığımı mövsümündə arpa-buğda üzünə həsrət qalmışdı. Zəmilərdən yığılan məhsul qırmızı parçalara yazılmaış “Hər şey qələbə üçün” şüarı altında birbaşa rayonun tədarük məntəqəsinə göndərilirdi.
Adamlar jımıx yeyib Allaha şükr edirdilər. Amma Allah deməyə də qorxurdular. Çünki hələ müharibədən qabaq kəndin başı əmmaməli, əli quranlı axundunu “Allah-Allah” dediyinə görə Sibirə, gedər-gəlməzə sürgün eləmişdilər. İndi hamı Stalınin canına dua edirdi. Hamı öz yoxsul ömründən kəsib Stalinə vermək istəyirdi ki, kişi uzunömürlü olsun...
… O vədələr Moskvanın Qızıl Meydanında Qələbə paradı mötəşəm keçmişdi. Hesabdar Məminin dediyinə görə, builki taxıl yığımından hamıya bol əmək günü düşəcəkdi. Sovet sədri də son iclasda hamıya ciddi-ciddi tapşırmışdı ki, nəbadə aclıq sözünü dilinizə gətirəsiniz, böyük siyasi səhvə yol vermiş olarsız. Sevinin ki, Hitler kimi zalım düşmənə qalib gəlmişik, indən belə yeyib-içməyimiz bol olacaq...
Kənddə acından ölənlərin sayı müharibədə halak olanlardan beş dəfə çox olsa da, o gün “Lüt” yerinə yığışan adamlar ac olsalar belə aclıq barədə düşünmək istəmirdilər.
Birdən hardansa qamış atını çapa-çapa Dəli Qulam peyda oldu. Qələbə müjdəsini kəndə ilk dəfə Dəli Qulam gətirmişdi. O vaxtan kəndin başbilənlərinin dilindən “dəlidən doğru xəbər” məsəli düşmürdü. Dəli Qulam üz-gözlərindən aclıq nişanələri boylanan adamlara baxdı. Bilirdi ki, hamı ac qarnının dərdinə qalıb, amma özlərini tox aparırlar.
-Ay cammat,- dedi, - Siz heç bilirsiz Stalin yoldaş Kremldə indi neynir?
Hamı bir-birinə baxdı. Çopur Fətiş aclıq hissini birtəhər boğub, boyun –boğazını qaşı-qaşıya dedi:
-Qurbanı olduğum kişi, yəqin, indi Kremlin hamamında çimir...
Dəli Qulam uşaq kimi atılıb-düşdü:
-Bilmədin, bilmədin...
Nimdaş sırıqlısının cındırından cin hürkən Maxorka Həbib öskürəyinə güclə ara verib dedi:
-Sən öl, ay dəli, elə bil bu saat görüb gəlmişəm, Stalin yoldaş qəttəzə generallismus paltarında qəlyan çəkə-çəkə Kremldən düz Qızıl Meydanına baxır...
Qulam yenə “ bilmədin, bilmədin” deyə atılıb-düşdü.
Özünə Qalib təxəllüsü götürmüş kənd şairi Yolçuoğlu dedi:
-Qəlyan çəkməyinə qəlyan çəkir, amma elə indicə “Pravda” qəzetini oxuyur.
Qulam başınını bulayıb, əlini yellədi:
-Ay-hay, əyə, sizin bu dünyada heç bildiyiniz bir şey yoxmuş ki?.. Stalin yoldaş indi Kremldə oturub... –birdən o, dayanıb barmağını gicgahına söykədi.
Hamı ayağa qalxıb, maraqla gözlərini Dəli Qulamın ağzına dikdi.
Dəli Qulam da daha onları çox intizarda saxlamadı:
-Stalin yoldaş bu dəqiqiə Kremldə oturub ləzzətlə peçenye yeyir...
“Lüt”dəki adamların hamısının ağzı sulandı... Bir-bir udqundular. Ürəklərində yenə “dəlidən doğru xəbər” məsəlini yada salıb, susmağa davam etdilər...
10.10.2017.
- 109
oktyabr 2017, Nurəddin Ə.
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
Burda hər tərəfi qar örtüb gülüm, Yenə xəyallarım baş alıb göyə. Birgə seyr edəydik,istədi könlüm, Düşündüm sən qarı sevirsən deyə. Qartop oynayaydıq uşaqlar kimi, Ayaq......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
Ağlamaq istərəm sarılıb sənə, Hönkürüm,hıçqırım,didim könlümü. Sən də qollarını aç sarıl mənə, Ovut sənə həsrət yetim könlümü....
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
Başlar yaran bu dağın, Saldaşına . Deyilsə el dayağın, Təkbaşına . Çalış yıxılma atam, Yıxılsan yox əl tutan. Qoynunda ilan yatan, Qardaşına . Olsa da......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
Gələni tez yola salır. Zalımlara əl eyləyir, Yaxşıları ələ salır. Gah isladır yağışıyla, Gah dondurur qar-qışıyla. Yandırıb od baxışıyla, Hərəni bir hala......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
Bakının dərdi var,Bakı xəstədi, Tənha Qız Qalası boyu bəstədi. Xəzərdən ayrılıb uzaqda qalıb, Bir qoca nənə tək qucaqda qalıb. Bakıdan Bakının qoxusu gəlmir, Bakılı didərgin,yuxusu......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
Mənə sevgin yetər,daha nə dərdim. Sevməsən dünyadan nakam gedərdim. Sənlə payız ömrün gülünü dərdim, . Həmişə sən mənim yanımda oldun.......
زائـــور اوستاج
Yüz Doqquzuncu Yazı Müharibə Mövzusuna Fərqli Baxış Salam olsun çox dəyərli oxucum! Bu dəfə söhbətimizin mövzusu Azərbaycan ordusunun döyüş......
Tural İsmayılov
Mən səni ilk dəfə 2038-ci ilin noyabrında, yağışlı bir çərşənbə axşamı görmüşdüm. Amma yaddaş mühəndisləri deyirlər ki, 2038-ci ildə noyabr ayı cəmi üç gün çəkib,......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
Yanağın almadır,dodağın püstə, Badam gözlərinin giləsi göyəm. Uyuyub qalasan qollarım üstə, Sabah oyananda günaydın deyəm. Bir iynə yarpaqdır kipriyin,qaşın, Olmasın qəlbində sevgi təlaşın. Dəniztək gözlərin,dərya......
Tural İsmayılov
Bakının iyun istisi köhnə binanın daş divarlarına elə hopmuşdu ki, mənzil nəfəs almırdı. 74 yaşlı Tofiq müəllim pəncərənin önündə oturub eyvandakı solğun sardinyalarına baxırdı. Həyat......