- Alqoritmdən kənarda: Mürəkkəb ləkəsi (elmi-fantastik janrda hekayə)
- Tural İsmayılov
-
2126-cı ilin Nadiris şəhəri artıq bir yaşayış məskəni deyil, nəhəng bir prosessor idi. Şəhərin üzərində dalğalanan "Ağıllı Səma" qatı hər bir vətəndaşın ehtiyacını, qorxusunu və arzusunu saniyəlik hesablayıb ona hazır paketlər şəklində təqdim edirdi. Bu dünyada sual verməyə ehtiyac yox idi, çünki cavablar suallardan əvvəl yaranırdı.
O, Nadirisin ən hündür nöqtəsində — köhnə rəsədxanadan qalma kiçik, metal divarlı bir otaqda yaşayırdı. Masasının üzərindəki qədim skaner, rəqəmsal şəbəkəyə qoşulmayan yeganə cihaz idi. O, illərini bu skanerlə "tarixi qırıntıları" toplamağa həsr etmişdi.
Bir gecə qapı qəfil açıldı. İçəri gələn şəhər idarəçiliyinin gənc operatoru – təmiz geyimli, baxışları sanki proqramlaşdırılmış bir gənc idi. Adı Sənan idi, amma O, ona "S-21" deyirdi.
— Yenə köhnə kağızlarla vaxt itirirsən? — Sənan otaqdakı tozlu rəflərə nifrətlə baxaraq soruşdu. — Sistem sənə dünən yeni bir mənzil və mükəmməl bir istirahət planı təklif etdi. Niyə hələ də buradasan?
O, əlindəki mikroskopu kənara qoyub yavaşca gülümsədi.
— Çünki sistem mənim nə istədiyimi bilmir, Sənan. O, sadəcə mənim keçmiş vərdişlərimdən gələcək uydurur. Amma həqiqi istək... o, qəfildən, heç bir alqoritmə sığmadan yaranır.
Sənan masanın üzərindəki o qəribə zərfi və mürəkkəb ləkəsini gördü.
— Bu nədir? Arxivdən oğurlamısan? — deyə soruşdu.
— Bu, bir dəvətdir, — O, zərfi sığallayaraq cavab verdi. — Mürəkkəb ləkəsi... Bilirsən bu nə deməkdir? Bu, "insan xətası" deməkdir. Süni intellekt heç vaxt mürəkkəbi kağıza bu qədər nizamsız, bu qədər... canlı dağıda bilməz.
Sənan zərfi əlinə aldı. Barmaqları kağızın kələ-kötür səthinə toxunanda diksindi. O, ömrü boyu yalnız hamar sensorlara toxunmuşdu.
— Bəs haraya gedəcəksən? Nadiris sərhədlərindən kənarda heç nə yoxdur. Orada şəbəkə kəsilir. Ölə bilərsən.
— Ölmək, hər saniyəsi başqası tərəfindən hesablanmış bir həyatı yaşamaqdan daha maraqlıdır, — O, dikəldi və çantasını çiyninə atdı. — Sən heç vaxt düşünmüsənmi ki, niyə biz hər gün eyni xoşbəxtlik səviyyəsində qalırıq? Çünki sistem bizim kədərlənməyimizə icazə vermir. Kədər olmayan yerdə isə yaradıcılıq ölüb.
— Amma sistem bizə sülh verdi! Müharibələr, aclıq, xaos bitdi! — Sənanın səsi titrədi.
O, qapıya tərəf addımladı, əlini Sənanın çiyninə qoydu:
— Sülh deyil bu, Sənan. Bu, sadəcə sükutdur. Mən isə bir səs eşitmək istəyirəm. Hətta o səs bir fəryad olsa belə, mən onun dalınca gedəcəyəm.
O, otaqdan çıxanda sensorlar Onu izləməyə çalışdı, amma O, əlindəki kiçik "analoq pozucu" cihazı işə saldı. Bir anlıq Onun bütün rəqəmsal izləri sildi. Sənan pəncərədən Onun qaranlıq küçəyə qarışmasını izlədi.
Nadirisin mərkəzindəki böyük ekranda bir yazı parladı: "Sistem Sizi sevir. Gələcəyiniz əmin əllərdədir."
Amma O, artıq o ekranların görmədiyi yerdə idi. Ayaqlarının altındakı torpağın soyuqluğunu hiss edirdi. Bu soyuqluq ona hər hansı bir rəqəmsal simulyasiyadan daha real gəlirdi. Çünki bu yolda heç bir alqoritm yox idi; yalnız O, mürəkkəb ləkəsi və naməlum bir sabah vardı.
- 599
fevral 2026, Tural İ.
Firuz Mustafa
: 2-ci kitab (2 cildlik kitab) Bakı-2026 : 2-ci kitab (2 cildlik kitab) Oxuculara təqdim edilən bu......
Firuz Mustafa
1-ci kitab (2 cildlik kitab) Bakı-2026 .Görünməz......
Ahmet Yalçınkaya
hansı çırayı yandırsam əlimdə bir iz amma alovlandıra bilməm atəşi nisbətmi acep sonsuzluğa yaxud korluğa bu nəyin nəsi buraxsam hər şeyi küləyə buludlara uzansam, sirrlərin......
Ahmet Yalçınkaya
mən hər səhər bu yolun başına gəlirəm keçəcəksən deyə buradan gözləyərəm, gözləyərəm və gözləyərəm... uzaqda göründüyündə qəfəsinə sığmaz ürəyim, lalələr açılır içimdə... izah edilməz bir......
Firuz Mustafa
Mini Mono Mikro deyimlər qısa hekayələr Bakı- 2023 ...
Tural İsmayılov
İnsan həyatında elə bir yaşa çatır ki, artıq başına gələn hadisələrdən çox, başına gəlməyən hadisələr haqqında düşünməyə başlayır. Başqa cür yaşasaydı nə olardı? Bir dəfə......
Firuz Mustafa
Payız Süvarisi (kinossenari) Ən adi günlərin birində Paris şəhərində, lap dəqiq desək, Parisin cənubundakı Monparns məhəlləsində yaşayan iş adamı Jüsten Bursenin başına çox......
زائـــور اوستاج
Bilməsin Qoy xəbər tutmasın sevgilim məndən, Nə qərara gəldiyimi bilməsin. Günorta demədən, gecə demədən, Gözyaşımı sildiyimi bilməsin. *** Qırıldı ümidlər, düşdümü suya?! Az qalsın sevincdən......
Firuz Mustafa
Firuz Mustаfа zülmətə аçılаn Qаpı sаnкi həmin аnlаrdа tanrının göz yаşlаrı ilə islаnmış qurbаnlаrı qəbul еtməкdən yоrulmuşdu (каntаtа. rоmаn.) …Qapı… Müəllıfdən “...Qаpı...” 1986-88-ci illərdə qələmə......
Firuz Mustafa
Firuz Mustafanın “Cənnət çiçəyi” romanındakı hadisələr real və irreal zamanların çarpazlaşdığı məkanda baş verir.......