- Silinməkdə olan şəhərin son günlükəri
- Tural İsmayılov
-
Mən səni ilk dəfə 2038-ci ilin noyabrında, yağışlı bir çərşənbə axşamı görmüşdüm. Amma yaddaş mühəndisləri deyirlər ki, 2038-ci ildə noyabr ayı cəmi üç gün çəkib, çünki o dövrdə qlobal yaddaş serverlərində ciddi bir kəsinti baş vermişdi və bəzi ayları qısaltmalı olmuşdular.
Ona görə də, bəlkə də biz heç vaxt görüşməmişik. Bəlkə də sən sadəcə mənim boş qalan yaddaş hüceyrələrimə sistem tərəfindən yüklənmiş bir "xoşbəxtlik simulyasiyası" idin.
İkinci bölüm (və ya ortadan başlayan hər hansı bir hissə)
Masamın üzərində üç şey var: soyumuş qəhvə, sənin mənə yazdığın son məktub və həmin məktubun mənə aid olmadığını sübut edən rəsmi arayış. Arayışda yazılıb: “Məktubdakı əl yazısı süni intellektin 4 nömrəli nostalgiyası alqoritminə məxsusdur. Hörmətli vətəndaş, zəhmət olmasa, mövcud olmayan şəxslərə qarşı hiss bəsləməyin.”
Məktubu oxuyuram. Sən yazmısan: “Dəniz kənarındakı o köhnə kafedə məni gözlə. Gələcəyəm.”
Mən hər gün o kafeyə gedirəm. Amma problem burasındadır ki, dəniz artıq yoxdur. Beş il əvvəl şəhərin ekoloji proqramını yeniləyəndə dənizi ləğv etdilər, yerinə böyük, boz bir rəqəmsal divar çəkdilər. İndi kafenin pəncərəsindən baxanda sadəcə "Error 404: Mənzərə tapılmadı" yazısını görürəm. Kafe sahibi də əslində bir androiddir, amma hər səhər elə heyfslənir, elə ürəkdən ah çəkir ki, onun robot olduğuna inanmaq olmur. O, mənə həmişə eyni şeyi deyir:
– Cavan oğlan, bu şəhərdə hər şey saxtadır, bircə sənin o pəncərəyə baxıb gözləməyin realdır.
Oxucu ilə kiçik bir söhbət
(Bilirəm, bəlkə də gözləyirsən ki, hekayənin sonunda o qız qapıdan içəri girsin və hər şey düzəlsin. Amma biz real dünyada deyilik, mən də o klassik, xoşbəxt sonluqlar yazan yazıçılardan deyiləm. Mən sadəcə sənin telefonunun və ya kompüterinin ekranındakı pikselləri hərəkət etdirən bir səsəm. Həqiqət budur ki, qız heç vaxt gəlməyəcək. Çünki o, bu hekayəni yazmağa başladığım an silindi).
Sonluq (və ya başlanğıc)
Dünən gecə öz yaddaş fayllarıma baxdım. Sənin adının qarşısında kiçik bir qeyd var idi: “Bu istifadəçi artıq bu mətndə yaşamır.”
Pəncərədən çölə baxıram. Şəhərin binaları yavaş-yavaş piksellərə ayrılıb göyə sovrulur. Reallıq o qədər kövrəkdir ki... İşığı söndürürəm. İndi nə dəniz var, nə kafe, nə də o adsız qız.
Sadəcə bu sətirləri oxuyan sən varsan, əziz oxucu. Və bir də sənə bu kədəri ötürməyə çalışan mən. Görəsən, bizi kim oxuyur? - 81
iyun 2026, Tural İ.
زائـــور اوستاج
Yüz Doqquzuncu Yazı Müharibə Mövzusuna Fərqli Baxış () Salam olsun çox dəyərli oxucum! Bu dəfə söhbətimizin mövzusu Azərbaycan ordusunun döyüş......
Tural İsmayılov
Mən səni ilk dəfə 2038-ci ilin noyabrında, yağışlı bir çərşənbə axşamı görmüşdüm. Amma yaddaş mühəndisləri deyirlər ki, 2038-ci ildə noyabr ayı cəmi üç gün çəkib,......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
Yanağın almadır,dodağın püstə, Badam gözlərinin giləsi göyəm. Uyuyub qalasan qollarım üstə, Sabah oyananda günaydın deyəm. Bir iynə yarpaqdır kipriyin,qaşın, Olmasın qəlbində sevgi təlaşın. Dəniztək gözlərin,dərya......
Tural İsmayılov
Bakının iyun istisi köhnə binanın daş divarlarına elə hopmuşdu ki, mənzil nəfəs almırdı. 74 yaşlı Tofiq müəllim pəncərənin önündə oturub eyvandakı solğun sardinyalarına baxırdı. Həyat......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
Dağ yol alar Məhəmmədə O gəlməsə dağ tərəfə. Cani-dildən etmək gərək, Təvəkkülü Haqq tərəfə. Nahaq salma qəlbə yara, Haqdadır hər dərdə çara. Talelərin rəngi qara,......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
Lövhi-məhfuzda bizi uyaran Rəbbimiz var. Qopacaq Vaqiəni anladır açıq-aşkar. Dönə-dönə buyurur Axirətim var deyə, bəlkə biri "kor" deyə, bəlkə biri "kar" deyə. Buyurur diqqət edin......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
güzgülənəm mavi dəniz gözlərində, Sən də, payız günəşitək şölələnib,bərq vurasan. Bitdim artıq bu həsrətin qor-qor olmuş közlərində, Baxışınla içimdəki boşluqları doldurasan.. Bəlkə......
زائـــور اوستاج
Bakı şəhəri, Yasamal rayonu, Milli Qəhrəman Arif Hüseynzadə adına 20 nömrəli məktəb-liseyin 11 “B” sinfi üçün bu gün təkcə bir tədris ilinin deyil, bütöv bir......
Ceyhun Fikrət
Bəzən insanın etdiyi səhvlər illər keçsə də onu tərk etmir. Nə qədər unutmağa çalışsan da, keçmiş bir kölgə kimi arxanca gəlir. Xatirələr səni özün də......
زائـــور اوستاج
(Ədəbi düşüncə) Orta əsr Şərq poeziyasında fəlsəfi düşüncə və sözün etikası Azərbaycan ədəbiyyat tarixində elə simalar vardır ki, onların yaradıcılığı təkcə milli ədəbi......