...
  • Ağdam Haqqında Şeirlər
  • YAZARLAR.AZ
  • AĞAM!.. ADAM!.. AĞDAM!..
    “Sən öl”ü, “sağ ol”u bəlli,
    yaranandan üzü bəri
    yasında Yasin oxunan,
    toyunda tüfəng atılan –
    şəhərim!
    Dünyanı bazara çıxaran,
    dünya bazarında satılan –
    şəhərim!
    Yuxarı başına keçən kafirə
    yuxarıdan aşağı baxan,
    Allahdan da çəkinməyən,
    bircə əsarətdən qorxan!
    Ağ alınlı qızılı atların vətəni,
    seyid cəddinə içilən andların vətəni!
    Sən dar gündə
    Şuşaya arxa,
    Xocalıya ümid oldun.
    Son nəfəsəcən döyüşdün,
    son nəfərəcən şəhid oldun…
    Ağam şəhərim!
    Adam şəhərim!
    Ağdam şəhərim!
    Şükür külünə,
    şükür qayıdış gününə!
    Sevincdən ağlımız çaşıb,
    yüz min dəliynən gəlirik.
    Bir “Uzundərə” havası çal,
    çıx Bərdə yoluna –
    Uzundərəynən gəlirik!..
    15 noyabr 2020.
    Müəllif: Qulu AĞSƏS

    <<<AĞDAM HAQQINDA ŞEİRLƏR>>>

    AĞDAM
    Ağdam - sehirli bir səs,
    Ağdam - muğam məktəbi.
    Burda doğulanların
    Başqa cür olur təbi.
    * * *
    Qədirin, Səxavətin,
    O Arifin səsidir.
    Ağdam Şahmarın sözü,
    Familin nəfəsidir.
    * * *
    Xudu Məmmədov ondan
    Aldı könül odunu.
    Elmi, ədəbi ilə
    Hey ucaltdı adını.
    * * *
    Şahmalının şux səsi
    Yenə Ağdamı öyür.
    O şəhid xanəndənin
    Səsi də "Vətən" - deyir!
    * * *
    Səs qalası qalmadı
    Əlində yağıların.
    Var olsun Allahverdi,
    Şirintək oğulların!
    Müəllif:Mina Rəşid

    <<<AĞDAM HAQQINDA ŞEİRLƏR>>>


    Qələbə günlərində Ağdamlı dostum Afəridə xanımın arzusu ilə yazdığım şeiri diqqətinizə çatdırıram.
    MƏNİM DOĞMA, GÖZƏL YURDUM, AĞDAMIM!
    Qaçqın düşdqük, əzab çəkdik aramsız,
    Nə zalımmış bu erməni, bu qansız!
    Düz iyrimi yeddi ili Ağdamsız,
    Bu dünyaya sanki kordum Ağdamım,
    Mənim doğma, gözəl yurdum Ağdamım!
    * * *
    Ayrı düşdün bu illər ki, elindən,
    Düşməmisən bir ağdamlı dilindən.
    Aldı səni yağıların əlindən,
    Baş komandan, şanlı ordum, Ağdamım,
    Mənim doğma, gözəl yurdum, Ağdamım!
    * * *
    Ürəksizmiş harda olsa vətənsiz,
    Baş neyləsin, dil neyləsin bədənsiz?
    Anlamıram, bu illəri mən sənsiz,
    Necə dözdüm, necə durdum Ağdamım?
    Mənim doğma, gözəl yurdum, Ağdamım!
    * * *
    Şükür, dönüb qucağına gəlmişəm,
    Sevincimdən ağlamışam, gülmüşəm.
    Qiblə sanıb, səni Məkkə bilmişəm.
    Yenə səndə binə qurdum Ağdamım,
    Mənim doğma, gözəl yurdum, Ağdamım!
    * * *
    Uca olsun onun adı, həm şanı,
    Min yaşasın Ali Baş komandanı.
    O* bəxş etdi bu payızda xoş anı,
    Bu həsrəti başa vurdum Ağdamım,
    Mənim doğma, gözəl yurdum, Ağdamım!
    Yaşa mənim əzəl yurdum Ağdamım!

    *Ali Baş Komandan İlham Əliyev.
    21.11.2020.
    Müəllif: Aqşin Hacızadə

    <<<AĞDAM HAQQINDA ŞEİRLƏR>>>

    Kabus qatar
    I hissə
    2011-ci ildə yazdığım bu şeirin qəhrəmanlarının arzularının bir addımlığında ola biləcəyini təsəvvür belə edə bilməzdim.
    Azərbaycanın dövlət müstəqilliyinin yenidən bərpasının 20 illiyinə həsr olunmuş tədbirdə iştirak etmək üçün, Gəncəyə getmişdik. “525-ci qəzet”in baş redaktoru Rəşad Məcidlə “Şərq” qəzetinin baş redaktoru Akif Aşırlı qatarla gəlməli olmuşdular. Onlar qaldığımız otelə çatanda Rəşadı heç vaxt görmədiyim ovqatda gördüm. Rəngi qaralmışdı. Hiss olunurdu ki, bütün gecəni yatmayıb. Mən adətən onun zarafatlarına alışmışam. Harda olursa, ora pozitiv enerji ötürür. Bu dəfə isə fərqli mənzərə ilə qarşılaşmışdım. Soruşdum ki, nə olub? Dedi, sonuncu dəfə qatarla 25 il öncə Ağdama getmişdim. İndi qatarla gəlmək məni o illərə apardı, yenidən o hisləri yaşadım. Bura çatana qədər əzab çəkdim. 25 ildir Ağdama gedə bilmirəm. Hər dəfə qatar görəndə bu hala düşürəm. Sonra da dedi ki, istəyirəm, sən bu barədə şeir yazasan. Qəribə də olsa, mən özümü Rəşad Məcidin yerinə qoydum və “Ağdam qatarı” (Kabus qatar) adlı şeir yazdım. Şeir populyarlaşdı, Rəşad şeiri oxuyandan sonra dedi ki, elə bil, qatarda mənimlə birlikdə olmusan. O hisləri olduğu kimi, ən xırda detallarına qədər yazmısan.
    Beləliklə, “Kabus qatar” şeiri belə yarandı və mən ilk dəfə idi ki, başqa bir adamın təəssuratlarını, yaşantılarını öz təəssuratlarım, yaşantım kimi qələmə alırdım. Özümü o qatarın içində hiss edirdim...

    Nisgil var gecənin qaranlığında,
    Sükuta bürünüb Bakı vağzalı…
    Gözlərim yol çəkir yol ayrıcında…
    İçim başdan-başa gözləmə zalı…
    * * *
    Uyuyur saçımda izi illərin -
    Bir kövrək baxışa, sığala möhtac.
    Dolaşıb kələfi xatirələrin -
    Üfiqlər dolanbac, yollar dolanbac…
    * * *
    Dünənə aparan yollar uzaqda,
    Qapısı bağlıdır hələ yolların…
    Dayanıb sakitcə dayanacaqda
    Yolunu pusuram ayrılıqların…
    * * *
    Sükuta bürünüb vağzal,
    Sükuta…
    Bir dil istəyirəm dindirə məni…
    Bir əl istəyirəm əlimdən tuta
    Ağdam qatarına mindirə məni…
    * * *
    …Saata baxıram:
    «Hələ vaxta var…»,
    Bələdçi perronda kölgə tək susur...
    Gözümdə yol gəlir bir kabus-qatar
    İçimdə yol gəlir həsrət kabusu…
    * * *
    «Bələdçi, bələdçi!
    Niyə donmusan?
    Danış!
    Din!
    Cavab ver!
    Açılsın səsin!
    De, «qatar Ağdama gedir…»
    De, qardaş…
    De, «yanlış yazılıb «Gəncə» lövhəsi».
    * * *
    …Bələdçi biletə baxır sakitcə,
    …Bələdçi nə bilsin içimdə nə var?
    Lövhədə «Gəncə»di,
    biletdə «Gəncə»,
    Gözümdə…
    «Ağdama gedir bu qatar».
    * * *
    …Bu qatar Gəncəyə gedir…
    Gəncəyə…
    Bəlkə də Ağdama gedib nə vaxtsa.
    Bəlkə bir iz tapdım, «təsəlli», - deyə
    Dəhlizə boylansam, kupeyə baxsam…
    * * *
    ...Kupe də bənzəyir həmin kupeyə,
    Dəhliz də bənzəyir, pəncərələr də...
    Elə bu qatarla, elə bu yolla...
    Qaçmaq istəyərdim xatirələrdən.
    * * *
    Kupedə sükut var...
    Bu dəli sükut
    Bir yetim təsəlli yoğura bilmir...
    Kirpiyim altında titrəyən bulud
    Bir damla göz yaşı doğura bilmir.
    * * *
    Xatirə qoxuyur aldığım nəfəs...
    Hayqırır geri dön, geri dön, Rəşad!
    Mənə divan tutur içimdəki səs:
    “Bu qatar Ağdama getmir, en, Rəşad!”.
    * * *
    ...Siqaret tüstüsü dolur gözümə
    Dumana bürünür xatirələrim.
    Hardasan, ey mənim itkin qatarım?!
    Hardasan, ey mənim qərib şəhərim?!
    * * *
    …Hər gecə Ağdama bir qatar gedir
    Ayrılıq daşıyır…
    Qayıtmır geri…
    Hər gecə Ağdamdan bir qatar gəlir -
    Didərgin ruhlardı sərnişinləri…
    Didərgin ruhlardı sərnişinləri….
    Gəncə-Bakı, 2011-ci il.

    II hissə
    Ümid var gecənin qaranlığında,
    İşıq var...
    Seçilmir gecə səhərdən.
    Tanrının ən gözəl çılçırağından
    Nur yağır...
    süslənir minarələr də...
    * * *
    Bu payız geriyə qayıdıb bahar -
    Qürub da görünür bizə dan kimi.
    Yurda addım-addım dönür dualar -
    Tanrı dərgahına qayıdan kimi...
    * * *
    Səhər də açılır azan səsiylə -
    Hopur yurd yerinə əsgər nəfəsi.
    Ağdama xalqımın iradəsiylə
    Dəmirdən yol çəkir əsgər çəkməsi...
    * *
    *
    Qarabağ...
    Qara bax Murov dağında...
    Elə bir zirvədə qar çiçəkləyir -
    Min şaxə ayrılır hər budağından
    Kəlbəcər yolunda nar çiçəkləyir.
    * * *
    İndi bütöv elim - bütöv taleyim,
    Dünyanın ən gözəl ölkəsindəyəm.
    Ən uca zirvəyə könül bağlayan
    Üçrəngli bayrağın kölgəsindəyəm.
    * * *
    Gəlir azan səsi minarələrdən,
    Kimsə ahəngini pozmasın, Vətən!
    Bayraq pıçıltısı, azan sədası
    Başımın üstündə...
    Susmasın, Vətən!
    * *
    *
    Sən bizi ümidsiz qoymadın, Allah,
    Bilirdik...
    Ayrılıq bitəcək bir gün.
    Didərgin ruhların keşik çəkdiyi
    Ağdama qatar da gedəcək bir gün...
    Müəllif:Elçin Mirzəbəyli
    Bakı, 25 noyabr 2020-ci il.


    YAZARLAR.AZ
    ===============================================

    <<<<<< WWW.USTAC.AZ və WWW.BİTİK.AZ >>>>>>

    Əlaqə: Tel: (+994) 70-390-39-93 E-mail: zauryazar@mail.ru

    • noyabr 2021, Yazarlar.az

  • 421
Gəldim Sənə

Dəhnəli Məmməd Hacızadə

Zəl Cəlali Vəl İkram, Yoruldum . Görməkçün Cəlalını , Duruldum . Bir çeşmədən süzülüb, Xırmanlarda çözülüb, Yonqarlanıb, üzülüb, Yol aldım . Xətamla,günahımla......

Daa Dimə (Şəki ləhcəsində yumoristik şeir)

Dəhnəli Məmməd Hacızadə

O gün Şəkiyə getdik, Yaxşı görək, daa dimə. Eşit,gör nə eşitdik, Yaxşı görək, daa dimə. Xan qayıdıf gəlitdi, Halımıza gülütdü. Bə diyirdoz ölütdü? Yaxşı görək,......

Haindi (Şəki ləhcəsində yumoristik şeir)

Dəhnəli Məmməd Hacızadə

Bu yerlərdə bir el var, Bilooz,diyim haindi. Burda şipşirin dil var, Cözoo yiyim haindi. Hayva böyun əyitdi, Sararalıtdı,dəyitdi. Ceem cööm cəlitdi? Toydan ciyim haindi. Giriş......

Zər Qafiyə Quqquluqu Satira

Dəhnəli Məmməd Hacızadə

Gəl açaq biz xoruza bir qafiyə , Quqquluqu. Hələ kimsə yazmayıb,sirr qafiyə Quqquluqu. Paylaşır öz səsini mələk gördükdə bu qərib, Dərk etməz insan oğlu dürr......

Dəvənin Etirazı

Dəhnəli Məmməd Hacızadə

Niyə kinli olduğun soruşdular dəvədən. Dəvə də,hirsli-hirsli tez çıxdı hövsələdən. Dedi: -mən bu həyatın acısını yaşadım, Duz dedilər daşıdım. Qənd dedilər daşıdım. Canla-başla getmişəm ağamın......

Baxarıq

Dəhnəli Məmməd Hacızadə

Alar qucağına bizi bu dünya, Biz ona lap körpə yaşdan . Açıb vərəqlərik hər səhifəsini, Çalışıb əvvəldən,başdan . Aldadar dünyanın ləzzəti,duzu, İstərik çoxunu,bəs edər azı.......

Dəniz insan kimidir

Dəhnəli Məmməd Hacızadə

gizlədər hər sirrini. Saxlar əl çatmaz yerdə zinətini,dürrünü. Baxıb göyün üzünə, sinəsi qübar eylər. Pıçıldaşar ləpələr, həya eylər,ar eylər. ,......

Bizim nağıl

Dəhnəli Məmməd Hacızadə

Biri vardı, biri yoxdu, olan səndin, olmayansa sənsiz günüm. Nə azıydı,nə çoxuydu, səndən qeyri gün yoxuydu başqasını düşünüm. Bir sən vardın, düşüncəmin sənsiz günü yox......

Qadın

Dəhnəli Məmməd Hacızadə

Öz könül bağına baxsan azacıq, Görərsən ətirli çiçəkdi . Alıb ətrafını qönçə,tumurcuq, Açılan təzətər ləçəkdi . sız bir dünya dəyməz gözünə, Kimdi sığdırmayan onu özünə?......

Bakı qəzəl

Dəhnəli Məmməd Hacızadə

Görərsən gəzsən əgər dünyada bir danə Bakı. Xəzərin sahilində bərq vuran dürdanə Bakı. Xəzərdir badəsində meyxoş edən piyaləsi, Əyləşibdir taxtında bənzəyir sultanə Bakı. Canıının parçasıdır......