- Altıncı sinifdə oxuyurduq...- Aytac Ibrahim
- YAZARLAR.AZ
-
Altıncı sinifdə oxuyurduq.Köhnə məktəbimizin həyətində yığışmışdıq.O vaxt hamı daha səmimi, daha doğma idi...
Yenə yağışlı günlərdən biri idi...
O, məcbur olmadıqca sinif yoldaşlarımızla danışmazdı.Bir dəfə fiziki tərbiyə dərsində, kənardan bizə baxırdı.İlk dəfə orda söhbətləşdik,ilk dəfə mənimlə danışdı...
Səsinin titrəyişindən, baxışlarındakı qəribə məyusluq hissindən, bilmək olurdu ağrısını...
Atasının içki içmədiyi bir gün belə yox idi.Anasından isə onlara xeyir yox idi...
Hər söhbətimizdə, qəlbinin saflığını, kövrəkliyini, qorxularını, məni necə dinlədiyini, dərdimə necə yandığını biruzə verirdi...
Məktəbi bitirdik.Adətən bu dönəmlərdə, insanlar bir-birini itirir.
Bir gün heç gözləmədiyim anda o çıxdı qarşıma.Gözlərimə inana bilmirdim, çox dəyişilmişdi.Saçını sarı rəngə boyamışdı, kəsmişdi dibinəcən.Niyə belə etdiyini soruşanda, demişdi ki, ömrüm də saçlarım qədərdir.Əhəmiyyət verməmişdim sözlərinə.Daha doğrusu, anlamamışdım.Tələsik halda nömrəmi telefonuna qeyd etdi, adımı "dostum" olaraq yazdı.Möhkəm qucaqladı məni, işə bax, yenə kövrəldi.Onu kövrək görüb mən də kövrəldim."Yaxşı, ağlaşma qurmayaq !" deyib gülümsədi.Sağollaşdıq, gəldikləri maşın gözdən itənə qədər arxasınca baxdım...
Hər gün öz dərdini unudub, mənim dərdlərimə qulaq verdi.Zəngləşdik, söhbətləşdik, köhnə günlərdən danışdıq.
Bir gün ona yaza bilmədim.Tez mağazaya qaçıb, danışıq kartı alıb yüklədim.Yığdım nömrəsini, zəng çatmadı.İşi olduğunu düşündüm, sevincək whatsappa daxil olub, ard-arda mesajlar yazdım. Gülüşlər atdım. Mesajlarımı oxudu, amma cavab yazmadı.Düşündüm ki, məndən bərk inciyib.Axşama qədər fikirləşdim ki, axı, mən bu qıza neyləmişəm ?!
Gecənin bir yarısı ondan mesaj gəldi...
Mesajda bu sözlər yazılmışdı: "Siz hələ bilmirsiniz? Adınızı da "Dostum" deyə qeyd edib."
Təəccübləndim.Düşündüm ki, telefonu anasında qalıb.Cavab olaraq yazdım ki, bəs o hardadır?
Uzun bir səs yazısı gəldi.Açdım, bir bəy idi.O qədər qəhərə boğulmuşdu ki, nə dediyini anlamaq olmurdu.Göndərilən səsi dəfələrlə dinlədim.İnanmadım, yenə dinlədim.Yenə...Yenə...
İlk dəfə mənimlə ünsiyyətdə olan o qəribə, sirrli, qarabuğdayı qız uzun müddətdir ki, ağır xəstəliyə düçar olubmuş.Sonuncu dəfə onunla görüşəndə, başqa bir ölkəyə müalicə olunmağa gedirmiş.Saçını da istəyərək dibəcən kəsmiyibmiş.Boğazına bağladığı rəngli yaylığı da heç vaxt çıxartmırmış...
Artıq həyatda yox imiş...
O an sındı bütün qol-qanadım.Simasını gözümün önünə gətirdim, təbəssümünə doyunca baxdım, son dəfə səmimi qucaqlaşmağımızın istiliyini hiss etdim...
Mənim dostum əbədiyyə getmişdi.Torpağın sakini olmuşdu...
Bu gün onun yoxluğundan neçə il keçir, heç bilmirəm.Unutmadığım tək bir şey, onunla yaşadığımız məktəb xatirələri və simasıdır...
Müəllif, Aytac İBRAHİM
YAZARLAR.AZ və BİTİK.AZ - 152
oktyabr 2021, Yazarlar.az
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
Zəl Cəlali Vəl İkram, Yoruldum . Görməkçün Cəlalını , Duruldum . Bir çeşmədən süzülüb, Xırmanlarda çözülüb, Yonqarlanıb, üzülüb, Yol aldım . Xətamla,günahımla......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
O gün Şəkiyə getdik, Yaxşı görək, daa dimə. Eşit,gör nə eşitdik, Yaxşı görək, daa dimə. Xan qayıdıf gəlitdi, Halımıza gülütdü. Bə diyirdoz ölütdü? Yaxşı görək,......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
Bu yerlərdə bir el var, Bilooz,diyim haindi. Burda şipşirin dil var, Cözoo yiyim haindi. Hayva böyun əyitdi, Sararalıtdı,dəyitdi. Ceem cööm cəlitdi? Toydan ciyim haindi. Giriş......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
Gəl açaq biz xoruza bir qafiyə , Quqquluqu. Hələ kimsə yazmayıb,sirr qafiyə Quqquluqu. Paylaşır öz səsini mələk gördükdə bu qərib, Dərk etməz insan oğlu dürr......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
Niyə kinli olduğun soruşdular dəvədən. Dəvə də,hirsli-hirsli tez çıxdı hövsələdən. Dedi: -mən bu həyatın acısını yaşadım, Duz dedilər daşıdım. Qənd dedilər daşıdım. Canla-başla getmişəm ağamın......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
Alar qucağına bizi bu dünya, Biz ona lap körpə yaşdan . Açıb vərəqlərik hər səhifəsini, Çalışıb əvvəldən,başdan . Aldadar dünyanın ləzzəti,duzu, İstərik çoxunu,bəs edər azı.......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
gizlədər hər sirrini. Saxlar əl çatmaz yerdə zinətini,dürrünü. Baxıb göyün üzünə, sinəsi qübar eylər. Pıçıldaşar ləpələr, həya eylər,ar eylər. ,......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
Biri vardı, biri yoxdu, olan səndin, olmayansa sənsiz günüm. Nə azıydı,nə çoxuydu, səndən qeyri gün yoxuydu başqasını düşünüm. Bir sən vardın, düşüncəmin sənsiz günü yox......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
Öz könül bağına baxsan azacıq, Görərsən ətirli çiçəkdi . Alıb ətrafını qönçə,tumurcuq, Açılan təzətər ləçəkdi . sız bir dünya dəyməz gözünə, Kimdi sığdırmayan onu özünə?......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
Görərsən gəzsən əgər dünyada bir danə Bakı. Xəzərin sahilində bərq vuran dürdanə Bakı. Xəzərdir badəsində meyxoş edən piyaləsi, Əyləşibdir taxtında bənzəyir sultanə Bakı. Canıının parçasıdır......