- Cəvahir Tanrıverdi - Gün o gün oldu
- YAZARLAR.AZ
-
GÜN O GÜN OLDU
"Gün o gün olsun",- dedik
Bəzən küskün ümidlə.
"Gün o gün olsun",-dedik
Bəzən susqun ürəklə.
"Gün o gün olsun", - dedik,-
"Gələn il tonqal çataq
Şuşada, Kəlbəcərdə."
Bir cümləyə sığındı
Dünya boyda dilək də.
Dilimiz kösöv oldu
Bu alovlu arzudan.
Bəzən qınadıq, küsdük
Bu sözü eşitdikcə
Hər deyən eloğludan.
Yuxudurmu, İlahi,
Şuşada yanan tonqal?
Yoxsa alışıb yanan
Ürəklərin odudur?..
Yoxsa hər il söylənən
İnsanların alovlu
Arzusudur, kamıdır?
Tonqal Dədəm Qorqudun
İllərlə gözlədiyi
Şadlıq nişanəsidir.
Bütöv Azərbaycana
Vüsalından nur verən
Sevgi pərvanəsidir.
Qanad gərib vətənə
"Gün o gün oldu",-deyir
Tonqal çırtıltısıyla.
İllərlə qızınmadıq
Hər alışan tonqalın
İstisinə, oduna.
Üzümüzdə don gülüş,
Qəlbimiz qan ağladı.
Qaladıqca, arzular
Sinəmizi dağladı.
Biz indi qızınırıq
Şuşadakı ocaqla.
Bakı, Quba, Lənkəran,
Qazax, Şəki, Naxçıvan,
Hətta Təbriz də indi
Qızınır bu ocaqdan.
Ey Günəşdən nur alan,
Torpaqdan ilhamlanan,
Şuşada yanan tonqal,
Sənin dəyərini biz
Nə ilə ölçək, söylə?
Ölçü vahidləri də
Bu ölçüyə sığışmır.
Dünyada heç bir alov
Bax səninlə yarışmır.
Sən varsan, alışırsan,
Yaşa, tonqalım, yaşa!
"Gün o gün olsun",-dedik,
Gün bu gün oldu, Şuşa.
17 mart 2021.
Müəllif: Cəvahir Tanrıverdi - 88
mart 2021, Yazarlar.az
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
Zəl Cəlali Vəl İkram, Yoruldum . Görməkçün Cəlalını , Duruldum . Bir çeşmədən süzülüb, Xırmanlarda çözülüb, Yonqarlanıb, üzülüb, Yol aldım . Xətamla,günahımla......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
O gün Şəkiyə getdik, Yaxşı görək, daa dimə. Eşit,gör nə eşitdik, Yaxşı görək, daa dimə. Xan qayıdıf gəlitdi, Halımıza gülütdü. Bə diyirdoz ölütdü? Yaxşı görək,......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
Bu yerlərdə bir el var, Bilooz,diyim haindi. Burda şipşirin dil var, Cözoo yiyim haindi. Hayva böyun əyitdi, Sararalıtdı,dəyitdi. Ceem cööm cəlitdi? Toydan ciyim haindi. Giriş......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
Gəl açaq biz xoruza bir qafiyə , Quqquluqu. Hələ kimsə yazmayıb,sirr qafiyə Quqquluqu. Paylaşır öz səsini mələk gördükdə bu qərib, Dərk etməz insan oğlu dürr......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
Niyə kinli olduğun soruşdular dəvədən. Dəvə də,hirsli-hirsli tez çıxdı hövsələdən. Dedi: -mən bu həyatın acısını yaşadım, Duz dedilər daşıdım. Qənd dedilər daşıdım. Canla-başla getmişəm ağamın......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
Alar qucağına bizi bu dünya, Biz ona lap körpə yaşdan . Açıb vərəqlərik hər səhifəsini, Çalışıb əvvəldən,başdan . Aldadar dünyanın ləzzəti,duzu, İstərik çoxunu,bəs edər azı.......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
gizlədər hər sirrini. Saxlar əl çatmaz yerdə zinətini,dürrünü. Baxıb göyün üzünə, sinəsi qübar eylər. Pıçıldaşar ləpələr, həya eylər,ar eylər. ,......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
Biri vardı, biri yoxdu, olan səndin, olmayansa sənsiz günüm. Nə azıydı,nə çoxuydu, səndən qeyri gün yoxuydu başqasını düşünüm. Bir sən vardın, düşüncəmin sənsiz günü yox......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
Öz könül bağına baxsan azacıq, Görərsən ətirli çiçəkdi . Alıb ətrafını qönçə,tumurcuq, Açılan təzətər ləçəkdi . sız bir dünya dəyməz gözünə, Kimdi sığdırmayan onu özünə?......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
Görərsən gəzsən əgər dünyada bir danə Bakı. Xəzərin sahilində bərq vuran dürdanə Bakı. Xəzərdir badəsində meyxoş edən piyaləsi, Əyləşibdir taxtında bənzəyir sultanə Bakı. Canıının parçasıdır......