- Ölümün caynagında - Leyla Yaşar
- YAZARLAR.AZ
-
Ölümün caynagında
- Salam !
- Salam . Nə lazımdı?
Sən kimsən ? Mən hardayam?
-Xatırlamadın?
- Yox. Bura haradı ? Gözlərimi niyə aça bilmirəm? Mənə nə olub? Heç nə hiss etmirəm . Əllərim hanı ? Bəs ayaqlarım? Niyə axı , niyə ayaga dura bilmirəm? Niyə susursan?
- Fikirləş , xatırlayacan .
- Fikirləşə bilmirəm!
- Mən sənin yer üzündə bitən zamanının son saniyəsiyəm.
- Nə zaman , nə saniyə ?
- Sən gözəl qonagını qarşılamaq üzərəsən.
-Qonaq, nə qonaq? Sən kimsən axı ? Nə istəyirsən?
- Sənə qoy düzünü deyim. Cənabi haqqın ölüm mələyiyəm!
- Niyə gəlmisən?
-Səni aparmaga.
- Mən getmək istəmirəm axı .
-Son anındı artıq . Bu yol hamınıza var . Gəldinizsə gedəcəksiniz demək .
- Hara və niyə aparırsan məni? Mənim yarımçıq işlərim çoxdu.
- Bu qədər zamana sıgışdıra bilmədin işlərini?
- Yox , təbiiki . İnsan övladı doguluşdan ölümünə qədər çarpışır.
- Mənim vəzifəm bu . Gəlib can alaram .
- Mən ölmək istəmirəm!
- Doguluşunda , ölümündə yaradanın əlində. O ol dedisə olar.
- Mən üsyan etmirəm . Doymadım axı bu həyatdan?
Hələ cavanam ölmək istəmirəm..
- Sənin vaxtın burda tamamdı artıq . Gözlərini aç , ətrafa doyunca bax , gülümsə .
Bu zaman ətrafda şeytan peyda olur .
- Kəlmeyi şəhadətini oxuma .Sən ölmürsən .
İki mələk görsənir . Biri sag , biri sol çiyninə qonur .
- Əməllərini yazacagıq.
Yenə şeytanın səsi gəlir .
- Ey insan , nəfəs al , nəfəsini artır , sən güclüsən , sənə heç kim qalib gələ bilməz!
Bu dünya sənindi , sən həmişə qalibsən , sən ölməyəcəksən !
-Sən kimsən?
- Mən sənin özünəm !
Gözlərini açır ətrafa baxır , budur yol kənarında uzanıb , hər yeri qanın içindədi . Əlin tərpətmək istəyir . Yox deyəsən qolu yoxdu axı . Bir az kənara düşüb . Nə baş verir burda?
- O kimdi aglayan? Niyə aglayır görəsən?
Bəs ayaqları hanı ? Aha o tərəfdə ayaqqabıları görsənir . Ayagı üstündə deyil .
Hamı ətrafa qaçır , nəsə axtarırlar . Burda nə baş verdiyini kimsə mənə deyəcək , ya yox?
- Ey insan, bu sənsən . Qəza törətmisən , yüksək sürət səni məhv edib .
Budur anası , aglaya - aglaya , öpə - öpə ayaqlarını tapıb gətirir .
- Ana, aya ana ayagımı bura qoy , bax bura . Qoy birləşsin ayaga durum .
Şeytanın səsi:
- Sən güclüsən , qalx ayaga !
Bəs bədənim hardadı axı ? Niyə bədən üzvülərim məndən uzaqdadı?
- Onlar artıq səni istəmirlər . Sən onlara sadiq olmadın . Düşünmədin ki bir gün səni tərk edə bilərlər .
- Mən , məən neynədim axı?
- Bax , anana, atana , bacına gör necə aglayırlar. Sən onlara da əziyyət verdin.
-Mən ölmək istəmirəm! Mən hələ cavanam!
- Hazırlaş gedirik.
Ruh yavaşcadan bədəni silkələyir .
- Ey bəni insan, mən gedirəm .
32 ildi səninlə agladım güldüm . Səninlə gəzdim . Cisminlə dost oldum . Bax görürsənmi heç nəyin sonu yoxdu . Və bir gün gəldi , mən cismini tərk edirəm!
Şeytanın məglubiyyət dolu qahqahaları ətrafa yayıldı . Get - gedə səs yavaşımaga başladı . Gözləri qapanmaga , bədən heydən düşməyə , hissiyyat məhv olmaga dogru gedirdi artıq . Heç nə qavramır , heç nə duymurdu. Bərkdən qışqırmaq istədi , yox səsi də çıxmır ,əlini qaldırmaq , sagollaşmaq istədi nə qədər etsə də əli qalxmadı .
Həqiqətənmi sonudu?
Qısa həyat yolu göz qabagına gəldi . Yaşadıqları , yaşatdıqları bir lentə düzülüb gözü önündən keçməyə başladı . Budur o balacadı anasını incidir , burda böyüyüb müəlliməsin dinləmir , sinif yoldaşının qələmini ogurlayıb , bax burda küçədə uşaqları döyür , bu lentə bax hələ qızı aldadır , yalvarışlarına məhəl qoymur , anasına qışqırır , atasının sözünə baxmır .. Nələr var burda nələr ..
Gedəcəksə bəs bu günahlar necə olacaq ?
Əzrayıl əlində xəncıriylə ona baxır :
- Hazlrsanmı ?
-Əslində yox, bu qədər günahla mən qorxuram getməyə .
- Qorxma , Allah bagışlayandı . De görək kəlmeyi şəhadətini .
- Əşhədü ən la illahə illəllah
-Əşhədü ənna Mühəmmədən rəsulullah
Quran sədası , hıçqırıq..
Əzrayıl bir can daha alıb gedir ..
Bu da bu dünyanın faniliyinə inanmayan ,sagollaşmaq istəməyən bir insanın uzun görsənən , əslində qısa olan ömürünün sonu...
Müəllif, Leyla Yaşar
YAZARLAR.AZ
WWW.USTAC.AZ ve WWW.BİTİK.AZ - 116
noyabr 2021, Yazarlar.az
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
Zəl Cəlali Vəl İkram, Yoruldum . Görməkçün Cəlalını , Duruldum . Bir çeşmədən süzülüb, Xırmanlarda çözülüb, Yonqarlanıb, üzülüb, Yol aldım . Xətamla,günahımla......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
O gün Şəkiyə getdik, Yaxşı görək, daa dimə. Eşit,gör nə eşitdik, Yaxşı görək, daa dimə. Xan qayıdıf gəlitdi, Halımıza gülütdü. Bə diyirdoz ölütdü? Yaxşı görək,......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
Bu yerlərdə bir el var, Bilooz,diyim haindi. Burda şipşirin dil var, Cözoo yiyim haindi. Hayva böyun əyitdi, Sararalıtdı,dəyitdi. Ceem cööm cəlitdi? Toydan ciyim haindi. Giriş......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
Gəl açaq biz xoruza bir qafiyə , Quqquluqu. Hələ kimsə yazmayıb,sirr qafiyə Quqquluqu. Paylaşır öz səsini mələk gördükdə bu qərib, Dərk etməz insan oğlu dürr......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
Niyə kinli olduğun soruşdular dəvədən. Dəvə də,hirsli-hirsli tez çıxdı hövsələdən. Dedi: -mən bu həyatın acısını yaşadım, Duz dedilər daşıdım. Qənd dedilər daşıdım. Canla-başla getmişəm ağamın......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
Alar qucağına bizi bu dünya, Biz ona lap körpə yaşdan . Açıb vərəqlərik hər səhifəsini, Çalışıb əvvəldən,başdan . Aldadar dünyanın ləzzəti,duzu, İstərik çoxunu,bəs edər azı.......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
gizlədər hər sirrini. Saxlar əl çatmaz yerdə zinətini,dürrünü. Baxıb göyün üzünə, sinəsi qübar eylər. Pıçıldaşar ləpələr, həya eylər,ar eylər. ,......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
Biri vardı, biri yoxdu, olan səndin, olmayansa sənsiz günüm. Nə azıydı,nə çoxuydu, səndən qeyri gün yoxuydu başqasını düşünüm. Bir sən vardın, düşüncəmin sənsiz günü yox......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
Öz könül bağına baxsan azacıq, Görərsən ətirli çiçəkdi . Alıb ətrafını qönçə,tumurcuq, Açılan təzətər ləçəkdi . sız bir dünya dəyməz gözünə, Kimdi sığdırmayan onu özünə?......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
Görərsən gəzsən əgər dünyada bir danə Bakı. Xəzərin sahilində bərq vuran dürdanə Bakı. Xəzərdir badəsində meyxoş edən piyaləsi, Əyləşibdir taxtında bənzəyir sultanə Bakı. Canıının parçasıdır......