- “Beşinci mərtəbədəki qapı”
- Ceyhun Fikrət
-
O, hara gedəcəyini bilmirdi. Bir anlıq keçmiş duyğular onu özünə çəkirdi. Geri dönüb özünə, uşaqlığına baxmaq istəyirdi. Amma necə? İllər çox keçmişdi. O böyümüş, artıq yetkin bir gənc olmuşdu.
“Necə geri qayıdım?” — deyə pıçıldadı və doqquz mərtəbəli binanın beşinci mərtəbəsindəki qaranlıq pəncərəyə baxdı. Birdən illərlə cibində gəzdirdiyi qara açar yadına düşdü. O açar keçmişindən qalan yeganə yadigar idi.
Doqquz mərtəbəli köhnə binanın pillələrini asta-asta qalxaraq beşinci mərtəbəyə çatdı. Ağ, toz içində qalmış bir qapının qarşısında dayandı. Qapıya baxdı — ağ rəngi çoxdan solmuş, ləkələr və illərin tozu ilə örtülmüşdü.
Bir anlıq qapını açıb bu andan keçmişə keçmək istədi. Amma cürət etmədi. Çünki o qapının arxasında təkcə tozlu otaqlar yox, həm də onun keçmişi, uşaqlığı, bir vaxtlar itirdiyi sadə sevinclər dayanmışdı.
Qonşunun qapısına da baxdı — o da köhnəlmişdi. “Yəqin bu evlərdə artıq heç kim yaşamır,” — deyə düşündü.
Cibindən qara açarı çıxarıb dəstəyə yaxınlaşdırdı, amma bir anlıq dayanıb dərindən ah çəkdi.
“Bura niyə gəldim?” — deyə fikirləşdi. Elə bil içindəki bir səs ona pıçıldayırdı: “Keçmiş hələ burdadır…”
Qəfil qapını açdı. Qaranlıq dəhlizlə üz-üzə qaldı. Amma sanki otaqlarda birdən işıqlar yandı. Köhnə səslər, gülüşlər canlandı.
Hər kəs ona baxırdı. Kimsə sakitcə “niyə gec gəldin?” dedi.
O, keçmişini görüb köks ötürdü. Hər kəs buradaydı — anası, atası, qardaşı, qonşular, uşaqlıq dostları…
O, pillələrə tərəf döndü, nə edəcəyini bilmədi. Hər kəs gülürdü.
Anası ona baxıb gülümsədi:
— Hə, yenə futboldan gəlirsən? — dedi.
Qonşunun qızı da gülümsədi:
— Hə, xala, yenə dərsdən sonra futbol oynayırdı.
O, əynindəki kostyuma, sonra da əlindəki qara açara baxdı.
Göz yaşlarını saxlaya bilmədi. Hönkür-hönkür ağladı.
Açar əllərindən sürüşüb yerə düşdü.
Evin içindəki işıqlar sönəndə o, anladı ki, qapının o üzündə qalan — artıq sadəcə uşaqlığı idi.
05 oktyabr 2025-ci il - 838
oktyabr 2025, Ceyhun F.
Tural İsmayılov
Gecənin sükutu mürəkkəb qurumamış vərəqlərimin üzərinə ağır bir duman kimi çökürdü. Pəncərənin önündə dayanıb, uzaqda, qaranlığın içində batan şəhərin işıqlarına baxırdım. Masamın üzərində on birinci......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
Göydə ay,ulduzlar yerdə sən və mən, Bir onlar oyaqdır, bir də, sən və mən. Qapılıb gecələr xoş xəyallara, Onlar bizə baxar, biz də onlara. Qalardı......
Tural İsmayılov
Atam deyirdi ki, dünyanı görmək üçün göz lazımdır, mən isə indi buna şübhə edirəm. O kitabı – vərəqləri künclərindən didilmiş, cildi günəşdən solmuş o qəribə......
زائـــور اوستاج
Zenitdəki Zenitçi (oçerk) Azərbaycan xalqının qəhrəmanlıq salnaməsi yüz illər boyu Vətən uğrunda canından keçən igid oğulların adı ilə zəngin olmuşdur. Bu qəhrəmanlar yalnız bir ailənin......
زائـــور اوستاج
Röportaj Editör Girişi Dr.profesor Zakir Kaya, Türkiye merkezli araştırmacı gazeteci, yazar olarak medya, yayıncılık ve edebiyat......
زائـــور اوستاج
Müsahibə Mətni Müasir mediada sürət, görünürlük və rəqəmsal intensivlik artdıqca, məzmun istehsalının keyfiyyəti və......
زائـــور اوستاج
Mən “Sizin yanınızda oturmaq istəyirəm” … (Qəndab – Ara-sor məni) Hər gün oyananda səhər mehində, Sübhün şəfəqində, danındayam mən. Telinin cığasın pozan küləyəm, Hər zaman......
زائـــور اوستاج
Aşiq Gecələr (Qəndab – Aşiq gecələr) O zülmət gecənə şam olum, gülüm, O gül cəmalına aşiq gecələr! “İşıldaquş”ların işığı vecsiz, Əriyən mumlara aşiq gecələr! Pərvanə......
زائـــور اوستاج
Abşeron-Xızı Regional Təhsil İdarəsi müdiri hörmətli Ilhamə xanım Abdullayevanın dəstəyi ilə Xırdalan şəhər 8 nömrəli tam orta ümumtəhsil......
Şümşəd Hüseynova
Sonra bir gün darıxarsan, bilməzsən niyəsini... Sadəcə darıxarsan. Bilərsən, gözü gözünə dəyməz, amma darıxarsan... da insana xas deyilmi? Nə o gözlər, nə o əllər......