...
  • Ədalət Bədirxanlı - Lalələr
  • Yazarlar.AZ

  • (poema)
    Dahi sənətkarımız xalq rəssamı
    Səttar Bəhlulzadə -yə ithaf edirəm

    Proloq
    Bir Səməd bulağı coşur sinəmdə,
    Bir Müşfiq həsrəti solur üzümdə.
    Ya Rəbb izləyirəm bu nə yuxudu,
    Off.. Səttar tablosu yanır əlimdə.
    Axan göz yaşlarım havada süzür,
    Yanan bir tablonun üstünə düşür.
    Süzən göz yaşları bir zərrə günəş,
    Hər gamla günəşlə sanki görüşür.
    Bir tablo çəkmisən bütün lalələr,
    Saymaq çox çətindi lalə nə qədər?
    İllərlə doymadın lalə çəkməkdən,
    Bu sevgi hardandı sizdə bu qədər?
    ***
    Qaranlıq məzara tez getdi Səttar,
    Ağlayan boyalar soldu hər nə var.
    Züleyxa gözündə Yusifə bənzər,
    Görən çəkilməmiş necə tablo var?

    l hissə
    RƏSSAM DÜNYASI
    (dostlarının baxışları ilə)

    Hərdən baş vurursan Ulu ustada,
    Məcnunu Leylisiz çəkib səhrada,
    Barmaqla yaydığın rəngli tabloda,
    Füzuli dünyasın salırsan yada.
    Kazbeki yandırıb tüstülədirsən,
    Min eşqin sevdasın fikirləşirsən.
    Xəzər sahilində hər axşam, səhər,
    Sən də öz Leylini tənha gəzirsən.
    Dalğalar Xəzərə lay-lay çalanda,
    Ləpələr quşları qucaqlayanda,
    Bu quşlar fırçadan elə uçur ki,
    Özünə yem tapır bu tablolarda.
    Arı simfoniyasın duyan çiçəklər,
    Arıya bal verir, çəkdiyi qədər.
    Çişəkli tablolar sanki, bal dadır,
    Sən Baxı sevirsən elə bal qədər.
    Arif Məlikovdan söz soruşdular,
    Söylədi: Səttarın öz dünyası var.
    Sevdiyi Füzuli, Baxdı, dünyada,
    Bir də çəkəcəyi qalan tablolar.

    ll hissə
    MAHNI və TABLO
    (iki dahi sənətkarın lalələri)

    Rəşidin qəlbində canlı səsiynən,
    Bəzən də Ceyranın lalələriynən.
    Tablo mahnı kimi gəzdi dünyanı,
    Fəqət S.S.S.R -i müjdələriynən.
    ***
    Anlamaq istərəm dahi sənətkar,
    Necə yaradırsız bu cür tablolar?
    Kölgələr olmasa adi rəssamlar,
    Neçə çəkə bilir, düşür damcılar?
    Yazın öz gəlişi mehriban bahar,
    Baharın möhtəşəm təravəti var.
    İnan lalə gördüm yol kənarında,
    Elə bil siz çəkən tablodur ki, var.
    Üç fəsil bir başqa yazı sevirsən,
    Fırçanla bu qədər çiçək əkirsən.
    Hər lalə qönçəsin bir Leyli bilib,
    Eşqi Məcnun adlı dəlil gəzirsən.
    Bu cür tabloları çəkən insanlar,
    Rəssam ürəyidir, yoxsa fırçalar?
    Mörtəşəm varlığın dərinliyində,
    Görəsən bilinən neçə rəngi var?
    İnan hər könüldə cəmsə lalələr,
    Olmaya silahda heç bir güllələr.
    Kaş sussa silahlar, bəli körpələr,
    Hər gün albomuna lalələr çəkər.
    ***
    Epiloq
    Elə ki, yaz gəlir, göyərir çəmən,
    Toy-nişan libasın geyinir Vətən.
    Günəşli yurdumun tablo ustası,
    Səttar gözə gəlir fikirləşmədən.
    Sizi hər baharda arayıram mən,
    Sizinlə birlikdə canlanır şəmən.
    Hər bitən lalənin boyunu sevib,
    Siz çəkən laləni axtarıram mən.
    ***
    Ədalətəm, hüzuruna gəlmişəm,
    Məzarına dörd lalə gətirmişəm.
    Bu da bir xəyaldı dahi sənətkar,
    Sizin lalələri mən görməmişəm…
    18.04.2013

    Son…

    Müəllif: ƏDALƏT BƏDİRXANOV

    USTAC.AZ

    WWW.YAZARLAR.AZ VƏ WWW.USTAC.AZ

    Əlaqə: Tel: (+994) 70-390-39-93 E-mail: zauryazar@mail.ru
  • dekabr 2019, Yazarlar.az

  • 197
Gəldim Sənə

Dəhnəli Məmməd Hacızadə

Zəl Cəlali Vəl İkram, Yoruldum . Görməkçün Cəlalını , Duruldum . Bir çeşmədən süzülüb, Xırmanlarda çözülüb, Yonqarlanıb, üzülüb, Yol aldım . Xətamla,günahımla......

Daa Dimə (Şəki ləhcəsində yumoristik şeir)

Dəhnəli Məmməd Hacızadə

O gün Şəkiyə getdik, Yaxşı görək, daa dimə. Eşit,gör nə eşitdik, Yaxşı görək, daa dimə. Xan qayıdıf gəlitdi, Halımıza gülütdü. Bə diyirdoz ölütdü? Yaxşı görək,......

Haindi (Şəki ləhcəsində yumoristik şeir)

Dəhnəli Məmməd Hacızadə

Bu yerlərdə bir el var, Bilooz,diyim haindi. Burda şipşirin dil var, Cözoo yiyim haindi. Hayva böyun əyitdi, Sararalıtdı,dəyitdi. Ceem cööm cəlitdi? Toydan ciyim haindi. Giriş......

Zər Qafiyə Quqquluqu Satira

Dəhnəli Məmməd Hacızadə

Gəl açaq biz xoruza bir qafiyə , Quqquluqu. Hələ kimsə yazmayıb,sirr qafiyə Quqquluqu. Paylaşır öz səsini mələk gördükdə bu qərib, Dərk etməz insan oğlu dürr......

Dəvənin Etirazı

Dəhnəli Məmməd Hacızadə

Niyə kinli olduğun soruşdular dəvədən. Dəvə də,hirsli-hirsli tez çıxdı hövsələdən. Dedi: -mən bu həyatın acısını yaşadım, Duz dedilər daşıdım. Qənd dedilər daşıdım. Canla-başla getmişəm ağamın......

Baxarıq

Dəhnəli Məmməd Hacızadə

Alar qucağına bizi bu dünya, Biz ona lap körpə yaşdan . Açıb vərəqlərik hər səhifəsini, Çalışıb əvvəldən,başdan . Aldadar dünyanın ləzzəti,duzu, İstərik çoxunu,bəs edər azı.......

Dəniz insan kimidir

Dəhnəli Məmməd Hacızadə

gizlədər hər sirrini. Saxlar əl çatmaz yerdə zinətini,dürrünü. Baxıb göyün üzünə, sinəsi qübar eylər. Pıçıldaşar ləpələr, həya eylər,ar eylər. ,......

Bizim nağıl

Dəhnəli Məmməd Hacızadə

Biri vardı, biri yoxdu, olan səndin, olmayansa sənsiz günüm. Nə azıydı,nə çoxuydu, səndən qeyri gün yoxuydu başqasını düşünüm. Bir sən vardın, düşüncəmin sənsiz günü yox......

Qadın

Dəhnəli Məmməd Hacızadə

Öz könül bağına baxsan azacıq, Görərsən ətirli çiçəkdi . Alıb ətrafını qönçə,tumurcuq, Açılan təzətər ləçəkdi . sız bir dünya dəyməz gözünə, Kimdi sığdırmayan onu özünə?......

Bakı qəzəl

Dəhnəli Məmməd Hacızadə

Görərsən gəzsən əgər dünyada bir danə Bakı. Xəzərin sahilində bərq vuran dürdanə Bakı. Xəzərdir badəsində meyxoş edən piyaləsi, Əyləşibdir taxtında bənzəyir sultanə Bakı. Canıının parçasıdır......